Georg Ohm
| Georg Simon Ohm | |
|---|---|
 | |
| Doğum | 16 Mart 1789 Erlangen, Kutsal Roma İmparatorluğunda Brandenburg-Bayreuth (günümüzde Almanya) |
| ölüm | 6 Temmuz 1854 (65) yaşında Münih, Bavyera Krallığı Alman Konfederasyonu (günümüzde Almanya) |
| İkametgâh | Brandenburg-Bayreuth, Bavyera |
| Uyruk | Alman |
| Gidilen okul | Erlangen Üniversitesi |
| Bilinen | Ohm yasası Ohm faz yasası Ohm'un akustik yasası |
| Ödüller | Copley Madalyası (1841) |
| Bilim kariyeri | |
| Alanlar | Fizik (elektrik çalışmaları) |
| Kurumlar | Münih Üniversitesi |
| Doktora danışmanı | Karl Christian von Langsdorf |
Georg Simon Ohm (6 Mart 1789 - 6 Temmuz 1854) Alman fizikçi ve matematikçi. Bir okul öğretmeni olarak, Ohm araştırmalarına İtalyan bilim adamı Alessandro Volta'nın icat ettiği yeni elektrokimyasal hücre ile başladı. Ohm, kendi yarattığı ekipmanı kullanarak, bir iletken boyunca uygulanan potansiyel fark (voltaj) ile ortaya çıkan elektrik akımı arasında doğrudan bir orantılılık olduğunu buldu. Bu ilişki, Ohm yasası olarak bilinir.
Ohm yasasının keşfi
Ohm kanunu ilk olarak, elektrik teorisini verdiği, ünlü matematikçi ve dünyadaki matematiksel araştırma olan (Galvanik Devre Matematiği Yapılan Galvanik Devre) (Die galvanische Kette) kitabında ortaya çıktı. Bu çalışmada, bir devrenin herhangi bir ucunun uçları arasında hareket eden elektromotor kuvvet yasasını, akımın gücünün ve devrenin bu bölümünün direnci olduğunu belirtti.
Kitap, eserin geri kalanını anlamak için gerekli olan matematiksel arka planla başlar. Çalışmaları mevcut elektriğin teorisini ve uygulamalarını büyük ölçüde etkilerken, o zaman soğuk bir şekilde kabul edildi. Ohm teorisini bitişik eylemlerden biri olarak, uzaktan eylemine karşı çıkan bir teori olarak sunar. Ohm, elektrik iletişiminin kendisinin kullandığı terim olan "bitişik parçacıklar" arasında meydana geldiğine inanıyordu. Bu yazı, özellikle Ohm'lerin bu bilimsel yaklaşımındaki farklılıkları ve Joseph Fourier ve Claude-Louis Navier'nin yaklaşımlarını açıklamakla ilgilidir.
Ohm'un Ohm yasasını üretmede kullandığı kavramsal çerçevenin bir çalışması Archibald tarafından sunulmuştur. Ohm'un çalışmaları, devre teorisi konusunun erken başlangıcına işaret etse de, bu yüzyılın sonuna kadar önemli bir alan olmamıştır.
Ohm'un akustik yasası
Ohm'un bazen akustik faz yasası ya da basitçe Ohm yasası olarak da adlandırılan akustik yasası, bir müziksel sesin kulak tarafından bir dizi kurucu saf harmonik ton seti olarak algılandığını belirtir. Tam olarak doğru olmadığı iyi bilinmektedir.
Çalışma ve yayınlar
Yazıları çoktu. Ohm, 1825'teki ilk makalesinde, telin uzunluğu arttıkça bir tel tarafından üretilen elektromanyetik kuvvetin azalması gerektini gösterdi. 1826'da, Fourier'in ısı iletimi çalışmasıyla modellenen devrelerde iletimin bir tanımını verdi. Bu makale, Ohm'un deneysel kanıtlardan elde ettiği sonuçları düşürmeye devam ediyor ve özellikle ikincisinde, galvanik elektrik üzerinde çalışan diğerlerinin sonuçlarını açıklamak için uzun bir yol kat eden yasalar önerebildi. Bunlardan en önemlisi, 1827'de Berlin'de yayınlanan Die galvanische Kette mathematisch bearbeitet başlıklı broşürü idi. Bu çalışma, önceki iki yıl boyunca Schweigger ve Poggendorff dergilerinde ortaya çıkan elektrik akımı teorisi ve uygulamalarının geliştirilmesi üzerinde önemli bir etki yapmıştır. Ohm'un adı, Ohm yasası'nda (ilk olarak Die galvanische Kette'de yayınlandı) elektrik bilimi terminolojisine, bir dirençteki akım ve gerilimin oranına dahil edilmiş ve SI direnç birimi olarak kabul edilmiştir. sembolü Ω).
Ohm'un çalışması teoriyi güçlü bir şekilde etkilese de, ilk başta küçük bir coşkuyla karşılandı. Ancak, çalışmaları 1841'de verilen Copley Madalyası ile sonunda Kraliyet Topluluğu tarafından tanındı. 1842'de Kraliyet Cemiyeti'nin yabancı üyesi oldu ve 1845'te Bavyera Bilimler ve Beşeri Bilimler Akademisi'nin tam üyesi oldu. Bir dereceye kadar Charles Wheatstone, Ohm'un fizik alanına girdiği tanımlara dikkat çekti.