Jüpiter (gezegen)
Jüpiter Cassini uydusu tarafından cekilmiş bir görüntüsü. | |
| sıfat | Joviyen |
|---|---|
| Yörünge Özellikleri | |
| dönem (astronomi) J2000 | |
| Enberi | 816,520,800 km (5.458104 AU) |
| Günberi | 740,573,600 km (4.950429 AU) |
| Ana eksen | 778,547,200 km (5.204267 AU) |
| yörünge eksantriklik | 0.048775 |
| Yörünge süresi | 4,332.59 gün
11,8618 yr 10,475.8 Jüpiter güneş günü |
| Ortalama yörünge hızı | 13.07 km/s |
| anomali | 18.818° |
| eğim açısı | 1.305° Ekliptik
6.09° Güneşe göre ekvator 0.32° Değişmez düzlem |
| artan düğümün boylamı | 100.492° |
| Argüman Günberihelion | 275.066° |
| Fiziksel özellikler | |
| Ortalama yarıçapı | 69,911 ± 6 km |
| Ekvator yarıçapı | 71,492 ± 4 km 11.209 Dünya |
| Coğrafi Kutup yarıçapı | 66,854 ± 10 km 10.517 Dünya |
| Düzleştirme | 0.06487 ± 0.00015 |
| Yüzey alanı | 6.1419×1010 km2 121.9 Dünya |
| Hacim | 1.4313×1015 km3 1321.3 Dünya |
| Kütle | 1.8986 × 1027 kg
317.8 Dünya 1/1047 Güneş |
| Yıldız dönüş süresi | 9.925 h[9] (9 h 55 m 30 s) |
| Ekvator dönüş hızı | 12.6 km/s 45,300 km/h |
| Eksen eğimi | 3.13° |
| Kuzey kutbu | 268.057° |
| Kuzey kutbu sapma acı | 64.496° |
| Albedo | 0.343 (bağ) 0.52 (geom.)[3] |
Jüpiter Güneş Sistemi'nin en büyük gezegeni. Güneş'ten uzaklığa göre beşinci sırada yer alır. Adını Roma mitolojisindeki tanrıların en büyüğü olan Jüpiter'den alır. Büyük ölçüde hidrojen ve helyumdan oluşmakta ve gaz devleri sınıfına girmektedir.[1]
Fiziksel özellikler
Jüpiter çap,ve kütle bakımından Güneş Sistemi'ndeki en büyük gezegendir. düşük yoğunk (suyun yoğunluğunun 1,33 katı), gezegenin akışkan yapısı ve kendi çevresindeki dönüş hızının yüksekliği nedeniyle, Satürn kadar olmasa da ekvatorda geniş, kutuplarda basık elipsoid görünüme sahiptir. yansıtabilirlik derecesi (albedo) 0,52 olan gezegen, böylece yüzeyine düşen Güneş ışığının yarıdan fazlasını görünür tarafta yansıtmaktadır.[1] Ancak kızılötesi alandaki ışınım ölçüldüğünde, Jüpiter'in Güneş'ten aldığı enerjinin 2,3 katı kadarını dışarı yaydığı görülür. Bu nedenle gezegen, Güneş'e olan uzaklığına göre hesaplanan 106 K'den (-167 °C) çok daha yüksek bir etkin sıcaklığa sahiptir ve 126 K (-147 °C) sıcaklığında bir kara cisim gibi ışır. Jüpiter'in kendi içinde yarattığı bu enerji fazlası, gezegenin yerçekiminin etkisi ile yavaşca kendisi üzerine çökerek küçülmesi sırasında dönüştürülen potansiyel enerji ile açıklanmaktadır.[1] Bu olgu Kelvin-Helmholtz mekanizması olarak adlandırılır.
Kaynakça
- ↑ 1,0 1,1 1,2 "wiki sayfaları". 7 Ocak 2014 tarihinde erişilmiştir.