Dünya Ticaret Örgütü

Dünya Ticaret Örgütü

Organisation mondiale du commerce (Fransızca)  Organización Mundial del Comercio (İspanyolca)
Üyeler   AB tarafından temsil edilen üyeler   Gözlemciler   Katılımcı olmayan ülkeler
Oluşum	1 Ocak 1995 (1995-01-01)
Tür	Uluslararası ticaret örgütü
Amaç	Uluslararası ticareti düzenler
Merkez	Centre William Rappard, Cenevre, İsviçre
Koordinatlar	46°13′27″N 06°08′58″E
Hizmeti Bölgesi	Dünya çapında
Üyeler	164 üye ülke
Resmi dil	ingilizce, Fransızca, İspanyol
Genel Müdürü	Roberto Azevêdo
Bütçe	197.2 milyon İsviçre Frangı (yaklaşık. 209 milyon US$) 2017,de.
Personel	640
Website	www.wto.org

Dünya Ticaret Örgütü (WTO) uluslararası ticareti düzenleyen hükümetler arası bir kuruluştur. WTO, 1 Nisan 1995 / 15 Nisan 1994'te, tarihinde 124 ülke tarafından imzalanan ve 1948'de başlatılan Gümrük ve Ticaret Genel Anlaşması'nın yerini alan Marakeş Anlaşması çerçevesinde resmen başlatılmıştır. Bu, dünyanın en büyük uluslararası ekonomik örgütüdür. WTO, üye devletler temsilcileri tarafından imzalanmış ve onaylanmış üye ülkelerin temsilcileri tarafından imzalanan WTO anlaşmalarına katılımı yürütmeyi amaçlayan bir ticaret anlaşması müzakeresi ve anlaşmazlık çözümü sürecini içeren bir çerçeve sağlayarak katılımcı ülkeler arasındaki mal, hizmet ve fikri mülkiyet ticaretinin düzenlenmesi ile ilgilenir. onların parlamentoları tarafından. WTO'nün odaklandığı konuların çoğu, özellikle Uruguay Turundan (1986-1993) önceki ticaret görüşmelerinden kaynaklanmaktadır.

WTO'nün şu anki Genel Direktörü, İsviçre'nin Cenevre kentinde 600'ün üzerinde çalışanı olan Roberto Azevêdo. Bali Paketinin Kararların bir parçası olan bir ticaret kolaylaştırma anlaşması, 7 Aralık 2013 tarihinde, kuruluş tarihinin ilk kapsamlı anlaşmasıyla kabul edildi. 23 Ocak 2017'de WTO'nin Fikri Mülkiyet Hakları ile İlgili Ticari Unsurları Hakkında Değişiklik (TRIPS) Anlaşması, 1995 yılında kuruluşun WTO anlaşmalarının değiştirildiğini göstermesinden bu yana ilk kez imza atıyor ve bu değişiklik gelişmekte olan ülkeler için WTO kuralları uyarınca uygun maliyetli çözümlere erişim için yasal bir yol sağlamalıdır.

Tarihçe

Ekonomistler Harry White (solda) ve John Maynard Keynes, Bretton Woods Konferansı'nda

WTO'nün öncülü, Tarifeler ve Ticaret Genel Anlaşması (GATT), Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu gibi uluslararası ekonomik işbirliğine adanmış diğer yeni çok taraflı kurumların ardından II. Dünya Savaşı'ndan sonra kuruldu. Uluslararası Ticaret Örgütü olarak adlandırılan ve benzer bir uluslararası ticaret kurumu, hiçbir zaman ABD ve diğer imzacılar tarafından antlaşma onaylanmadığı için başlamadı ve böylece GATT yavaş yavaş fiili bir uluslararası örgüt haline geldi.

Uruguay'dan önce GATT Müzakereleri

GATT kapsamında yedi müzakere turu gerçekleşti. İlk gerçek GATT ticaret turları tarifelerin daha da azaltılmasına odaklandı. Ardından, altmışlı yılların ortalarında Kennedy Turu, bir GATT anti-damping Anlaşması ve kalkınma hakkında bir bölüm getirdi. Yetmişli yıllarda Tokyo Turu, tarife formlarını almayan ticaret engellerini aşmak ve sistemi geliştirmek, tarife dışı engeller üzerinde bir dizi anlaşmayı benimsemek, ki bu da bazı durumlarda mevcut GATT kurallarını yorumladı. Bu plurilateral anlaşmalar tam GATT üyeliği tarafından kabul edilmedikleri için, genellikle gayri resmi olarak "kod" olarak adlandırılıyorlardı. Bu kodların bir kısmı Uruguay Turu'nda değiştirildi ve tüm WTO üyeleri tarafından kabul edilen çok taraflı taahhütlere dönüştürüldü. Sadece dördü plurilateral (hükümet alımları, sığır eti, sivil hava araçları ve süt ürünleri) kalmıştı, ancak 1997'de WTO üyeleri sığır eti ve süt sözleşmelerini sonlandırmayı kabul ettiler. 1950'lerin ortalarında ve 1960'ların uluslararası ticaret için bir tür kurumsal mekanizma yaratma çabalarına rağmen GATT, neredeyse yarım yüzyıl boyunca, geçici olarak yarı kurumsallaşmış çok taraflı bir anlaşma rejimi olarak faaliyet göstermeye devam etti.

Uruguay Turu

GATT'ın 40. yıldönümünden önce, üyeleri GATT sisteminin küreselleşen dünya ekonomisine uyum sağlamak için zorlandığını belirtti. 1982 tarihli Bakanlar Deklarasyonu'nda (yapısal eksiklikler, bazı ülkelerin GATT dünya ticaretine ilişkin politikalarının yayılma üzerindeki etkileri), Uruguay Turu olarak bilinen sekizinci GATT turu Eylül ayında başlatıldı. 1986, Punta del Este, Uruguay'da. Anlaşılan ticaretin en büyük müzakere yetkisi buydu: görüşmeler, ticaret sistemini, özellikle hizmet ve fikri mülkiyet ticaretinde olmak üzere birçok yeni alana yaymaya ve tarım ve tekstil sektörünün hassas sektörlerindeki ticareti düzeltmeye; tüm orijinal GATT maddelerini incelenmek üzere kalmıştı. Uruguay Turu'nu sonuçlandıran ve WTO rejimini resmen kuracak olan Nihai Kanun, Marakeş, Fas'taki bakanlar toplantısında 15 Nisan 1994'te imzalandı ve bu nedenle Marakeş Anlaşması olarak biliniyor.

GATT, Uruguay Turu müzakerelerinin bir sonucu olarak WTO'nün mal ticareti için şemsiye anlaşması olarak hala varlığını sürdürmektedir (GATT 1994, GATT'ın güncellenmiş bölümleri ve GATT 1947, GATT 1994 halen yürürlükte olan orijinal anlaşma arasında bir ayrım yapılmıştır). Ancak GATT 1994, Marakeş'teki Nihai Kanun kapsamında yer alan tek yasal bağlayıcı anlaşma değildir; Yaklaşık 60 anlaşma, ek, karar ve anlayışların uzun bir listesi kabul edildi. Anlaşmalar altı ana parçaya, WTO Kurulmasına Dair Anlaşma, Mal Ticareti Üzerine Çok Taraflı Anlaşmalar, Hizmet Ticarette Genel Anlaşması, Fikri Mülkiyet Haklarının Ticareti ile İlgili Yönleri Üzerinde Anlaşma, Uyuşmazlık çözümü ve hükümetlerin ticaret politikaları gözden geçirilmesi şeklinde gerçekleşmektedir. WTO'nün “tavan-bağlama” (No. 3) tarifesi ile ilgili ilkesi bakımından, Uruguay Turu, hem gelişmiş hem de gelişmekte olan ülkeler tarafından bağlayıcı taahhütlerin artırılmasında başarılı olmuştur, çünkü 1986-1994 konuşmaları daha önce ve sonra gelen tarifelerin yüzdelerinde görülebilir.

Bakanlar konferansları

WTO'nün en yüksek karar alma organı, genellikle her iki yılda bir toplanan Bakanlar Konferansıdır. Dünya ülkeleri veya gümrük birlikleri olan tüm WTO üyelerini bir araya getirir. Bakanlar Konferansı, çok taraflı ticaret anlaşmalarının herhangi birindeki tüm konularda kararlar alabilir. Singapur'daki açılış toplantısı konferansı ve 2003'teki Cancun konferansı gibi bunlardan bazıları, 1999 yılında Seattle konferansı gibi diğerlerinin de “Singapur meseleleri” olarak adlandırılan gelişmiş ve gelişmekte olan ekonomiler arasındaki argümanları içeriyordu. Doha'da 2001 yılında yapılan dördüncü bakanlar konferansı, Çin'in WTO’ye katılımını onayladı ve tarımsal ihracat sübvansiyonlarının kaldırılması ve Avrupa Birliği’nin kabul edilmesiyle ilgili olarak kabul edilen altıncı WTO bakanlık konferansı (Hong Kong’ta) tarafından desteklenen Doha Kalkınma Turu’nı başlattı.

İşlevler

WTO 'nün çeşitli işlevleri arasında, bulunanlar analistler tarafından en önemlileri olarak kabul edilir: Kapalı anlaşmaların uygulanması, yönetimi ve işleyişini denetler. Müzakereler ve anlaşmazlıkları çözmek için bir forum sağlar. Ayrıca, WTO'nün ulusal ticaret politikalarını gözden geçirme ve yayma ve ticaret politikalarının küresel ekonomi politikalarının oluşturulmasında gözetimi yoluyla tutarlılığını ve şeffaflığını sağlama görevidir. Dünya Ticaret Örgütü'nün bir diğer önceliği, teknik işbirliği ve eğitim yoluyla WTO kurallarına ve disiplinlerine uyum sağlamak için, gelişmekte olan, en az gelişmiş ve düşük gelirli ülkelerin yardımlarının sağlanmasıdır. WTO, uygulama, yönetim ve işletme ile bu Anlaşmanın ve Çok Taraflı Ticaret Anlaşmalarının hedeflerini daha da kolaylaştıracak ve çok taraflı Ticaret Anlaşmalarının uygulanması, yönetimi ve işleyişi için bir çerçeve sağlayacaktır.

WTO, üyeler arasında, bu Anlaşmanın Ekinde yer alan Anlaşma çerçevesinde ele alınan konularda çok taraflı ticaret ilişkileri ile ilgili görüşmelere yönelik bir forum sağlayacaktır. WTO, Uyuşmazlıkların Çözümüne Dayalı Kurallar ve Usuller Hakkında Anlayışı yönetecektir. WTO, Ticaret Politikası İnceleme Mekanizmasını yönetecektir. Küresel ekonomik politika yapımında daha fazla tutarlılık sağlanmasına yönelik olarak WTO, uygun olduğu takdirde, uluslararası Para Fonu (IMF) ve Uluslararası Yeniden Yapılanma ve Kalkınma Bankası (IBRD) ve bağlı kurumları ile işbirliği yapacaktır. Yukarıdaki beş liste, Dünya Ticaret Örgütü'nün ek fonksiyonlarıdır. Küreselleşme günümüz toplumunda ilerledikçe, Uluslararası Organizasyonun ticaret sistemlerini yönetme zorunluluğu hayati öneme sahiptir. Ticaret hacmi arttıkça, koruma, ticaret engelleri, sübvansiyonlar, fikri mülkiyet ihlali gibi konular her ulusun ticaret kurallarındaki farklılıklar nedeniyle ortaya çıkmaktadır. Dünya Ticaret Örgütü, bu tür sorunların ortaya çıktığı ülkeler arasında arabulucuk görevi görmektedir. WTO, küreselleşmenin ürünü ve aynı zamanda bugünün küreselleşmiş toplumunun en önemli kuruluşlarından biri olarak da adlandırılabilir. WTO aynı zamanda bir ekonomik araştırma ve analiz merkezidir: yıllık yayınlarında küresel ticaret resminin düzenli değerlendirmeleri ve belirli konular hakkındaki araştırma raporları kuruluş tarafından üretilmektedir. Son olarak, WTO, Bretton Woods sisteminin, IMF'nin ve Dünya Bankası'nın diğer iki bileşeni ile yakın işbirliği yapmaktadır.