Giuseppe Garibaldi

Giuseppe Garibaldi
1866'da Garibaldi
İtalya Krallığı Milletvekilleri Odası Üyesi Görev süresi 18 Şubat 1861 – 2 Haziran 1882 Sicilya diktatörü Görev süresi 17 Mayıs 1860 – 4 Kasım 1860 Roma Cumhuriyeti Savaş Bakanı Görev süresi 9 Şubat 1849 – 25 Nisan 1849
Kişisel detaylar
Doğum	Giuseppe Maria Garibaldi (1807-07-04)4 Temmuz 1807 Nice, Sardunya Krallığı
Ölüm	2 Haziran 1882(1882-06-02) (74) yaşında Caprera, İtalya Krallığı
Uyruk	İtalyan
Siyasi parti	Genç İtalya (1831–1848) Eylem Partisi (1848–1867) Tarihsel Sol (1867–1877) Aşırı Sol (1877–1882)
Eş(leri)	Anita Garibaldi]1842 (ev.  2021 ) Giuseppina Raimondi (ev.  1860 ) Francesca Armosino (ev.  1880 )
Çocuklar	Menotti, Ricciotti, ve 6 diğer
İmza
Askerlik hizmeti
Bağlılık	Bağlılıkların listesi Riograndense Cumhuriyeti Colorado Partisi Üniteryen Parti Roma Cumhuriyeti Sardunya Krallığı İtalya Krallığı Fransız Üçüncü Cumhuriyeti
Hizmet/dalı	Kraliyet Sardunya Ordusu Kraliyet İtalyan Ordusu
Hizmet yılları	1835–1871
Rütbe	General
Komutası	Alplerin Avcıları Uluslararası Lejyon Vosges Ordusu
Muharebe/savaşlar	Ragamuffin Savaşı Uruguay İç Savaşı     Montevideo Büyük Kuşatması     Uruguay Nehri yağması İtalyan Birleşme Savaşları     1. Kurtuluş Savaşı         Novara Savaşı         Roma Kuşatması     2. Kurtuluş Savaşı         Varese Savaşı     Bin Seferi         Calatafimi Muharebesi         Milazzo Savaşı         Volturnus Savaşı     Aspromonte Savaşı     3. Kurtuluş Savaşı         Bezzecca Savaşı         Trentino'nun İstilası     Mentana Savaşı Franco-Prusya Savaşı     Paris Kuşatması

Giuseppe Maria Garibaldi (4 Temmuz 1807-2 Haziran 1882) İtalyan bir general, vatansever ve cumhuriyetçi. İtalyan birleşmesine ve İtalya Krallığı'nın kurulmasına katkıda bulundu. Camillo Benso, Cavour Kont, İtalya'dan Victor II. Emmanuel ve Giuseppe Mazzini ile birlikte İtalya'nın "vatanın babalarından" biri olarak kabul edilir. Garibaldi, Güney Amerika ve Avrupa'daki askeri girişimleri nedeniyle "İki Dünyanın Kahramanı" olarak da bilinir.

Garibaldi, İtalyan milliyetçisi Mazzini'nin takipçisiydi ve Genç İtalya hareketinin cumhuriyetçi milliyetçiliğini benimsedi. Demokratik bir Cumhuriyet hükümeti altında İtalyan birleşmesinin destekçisi oldu. Piedmont'taki bir ayaklanmaya katıldıktan sonra, ölüm cezasına çarptırıldı, ancak Güney Amerika'ya yelken açarak kaçtı; 14 yıl sürgünde geçirdi, çeşitli savaşlara katıldı ve gerilla savaşı sanatını öğrendi. 1835'te Brezilya'da, Santa Catarina içinde başka bir cumhuriyeti ilan etme ve Farrapos olarak bilinen isyancılara katılma girişimi için Riograndense Cumhuriyeti'nin nedenini üstlendi. Garibaldi ayrıca Redshirts olarak bilinen bir İtalyan kuvveti yükselterek Uruguay İç Savaşı'na dahil oldu ve hala Uruguay bağımsızlığına önemli bir katkı olarak kutlanmaktadır.

1848'de Garibaldi İtalya'ya döndü ve sonunda İtalyan birleşmesine yol açan askeri kampanyalarda komuta etti ve savaştı. Milan'ın geçici hükümeti onu bir general yaptı ve 1849'da Savaş Bakanı onu Roma Cumhuriyeti Generali'ne terfi ettirdi. Bağımsızlık savaşı Nisan 1859'da başladığında, Alplerin Avcılarını Varese ve Como'nun ele geçirilmesinde liderlik etti ve Güney Tirol sınırına ulaştı; savaş Lombardiya'nın iktisabı ile sona erdi. Ertesi yıl, Victor II. Emmanuel adına ve rızasıyla Bin Seferi'ni yönetti. Sefer başarılı oldu ve 17 Mart 1861'de birleşik İtalya Krallığı kurulmadan önce Sicilya, Güney İtalya, Marche ve Umbria'nın Sardunya Krallığı'na ilhak edilmesiyle sonuçlandı. Son askeri seferi, Vosges Ordusu komutanı olarak Fransız-Prusya Savaşı sırasında gerçekleşti.

Garibaldi, ulusal bağımsızlık ve cumhuriyetçi idealler için uluslararası bir figür haline geldi. Abraham Lincoln, William Brown, Francesco de Sanctis, Victor Hugo, Alexandre Dumas, George Sand, Charles Dickens, Friedrich Engels ve Che Guevara gibi birçok entelektüel ve politik figür tarafından takdir ve övgüyle karşılandı. Tarihçi A.J.P. Taylor ona "modern tarihte takdire şayan tek kişi" dedi. Hikayesinin popüler anlatımında, gönüllüleri Garibaldini'nin üniforma yerine giydiği kırmızı gömleklerle ilişkilidir.