John William Strutt, 3. Baron Rayleigh

The Right Honourable Lord Rayleigh OM PC PRS
Doğum	(1842-11-12)12 Kasım 1842 Langford Grove, Maldon, Essex, İngiltere
ölüm	30 Haziran 1919(1919-06-30) (76) yaşında Terling Place, Witham, Essex, İngiltere
Uyruk	İngiliz
Gidilen okul	Trinity Koleji, Cambridge
Bilinen	Argon'un keşfi Rayleigh dalgası Rayleigh saçılması Rayleigh kriteri Rayleigh–Bénard konveksiyonu Rayleigh kriteri Rayleigh'in boyutsal analiz yöntemi Rayleigh–Ritz yöntemi Rayleigh–Ritz eşitsizliği Rayleigh bölümü Rayleigh–Lorentz sarkaçı Rayleigh–Gans yaklaşımı Dubleks teorisi Ses teorisi Rayleigh akışı Rayleigh problemi Rayleigh–Plesset denklemi Rayleigh–Schrödinger pertürbasyon teorisi Rayleigh–Taylor kararsızlığı Rayleigh-Jeans yasası Rayleigh denklemi Janzen-Rayleigh genişlemesi
Ödüller	1865 Smith Ödülü 1882 Kraliyet Madalyası 1890 De Morgan Madalyası 1894 Matteucci Madalyası 1895 Faraday Lektörlük Ödülü 1899 Copley Madalyası 1904 Nobel Fizik Ödülü 1905 Albert Madalyası 1913 Elliott Cresson Madalyası 1914 Rumford Madalyası
Bilim kariyeri
Alanlar	Fizik, optik, akustik
Kurumlar	Trinity Koleji, Cambridge
Akademik danışmanlar	Edward John Routh Sir George Stokes
Dikkat çeken öğrenciler	J. J. Thomson Jagadish Chandra Bose
İmza

John William Strutt, 3rd Baron Rayleigh, OM, PC, PRS (/ˈreɪli/; 12 Kasım 1842 – 30 Haziran 1919), hem teorik hem de deneysel fiziğe kapsamlı katkıda bulunan bir İngiliz bilim adamı.

Akademik kariyerinin tamamını Cambridge Üniversitesi'nde geçirdi. Birçok onur arasında 1904 Nobel Fizik Ödülü'nü "en önemli gazların yoğunluklarını araştırdığı ve bu çalışmalarla bağlantılı argon keşfettiği için" aldı. 1905-1908 yılları arasında Kraliyet Cemiyeti Başkanı ve 1908-1919 yılları arasında Cambridge Üniversitesi Şansölyesi olarak görev yaptı.

Rayleigh, ışığın dalga boyundan çok daha küçük parçacıklar tarafından ışığın elastik saçılımının ilk teorik muamelesini sağladı; bu, şimdi "Rayleigh saçılması" olarak bilinen bir fenomen, özellikle gökyüzünün neden mavi olduğunu açıklıyor. Artık "Rayleigh dalgaları" olarak bilinen katılarda enine yüzey dalgalarını inceledi ve tarif etti. Rayleigh sayısı (doğal konveksiyonla ilişkili boyutsuz bir sayı), Rayleigh akışı, Rayleigh-Taylor kararsızlığı ve Rayleigh'in Taylor-Couette akışının kararlılığı kriteri gibi kavramlarla akışkan dinamiğine büyük katkıda bulundu. Ayrıca aerodinamik asansörün dolaşım teorisini formüle etti. Optikte Rayleigh, açısal çözünürlük için iyi bilinen bir kriter önermiştir. Klasik siyah cisim radyasyonu için Rayleigh-Jeans yasasını türetmesi daha sonra kuantum mekaniğinin doğuşunda önemli bir rol oynamıştır (bkz. Ultraviyole felaketi). Rayleigh'in Ses Kitabı Teorisi (1877) bugün hala akustik uzmanları ve mühendisler tarafından kullanılmaktadır.

Biyografi

Strutt, 12 Kasım 1842'de Maldon, Essex'te Langford Grove'da doğdu. Hayatının İlk yıllarında zayıflık ve kötü sağlıktan muzdaripti. 1861'de Cambridge Üniversitesi'ne gitmeden önce Eton Koleji ve Harrow Okulu'na (her birine kısa bir süreliğine) devam etti. 1865 yılında Sanat Lisans derecesi (Senior Wrangler ve 1. Smith'in Ödülü) ve 1868 yılında edebiyat fakültesi master derecesi aldı. Daha sonra Üçlü Birlik bursuna seçildi. Görevi 1871'de James Maitland Balfour'un kızı Evelyn Balfour ile evlenene kadar tuttu. Onunla üç oğlu oldu. 1873'te babası 2.Bron Rayleigh, John Strutt'un ölümü üzerine Rayleigh'in Baronluk miras aldı.

Cambridge Üniversitesi'nde (James Clerk Maxwell'in ardından) 1879'dan 1884'e kadar ikinci Cavendish Fizik Profesörü idi. İlk kez 1883'te İngiliz Nature dergisinde deniz kuşlarının dinamik yükselişini tarif etti. 1887-1905 yılları arasında Kraliyet Kurumunda Doğal Felsefe Profesörü idi.

1900 yılı boyunca Rayleigh, iki binoral ipucu, interaural faz farkı (IPD) ve interaural seviye farkı (ILD) (dış pinnae içermeyen küresel bir kafanın analizine dayanarak) kullanarak dubleks (ikisinin kombinasyonu) insan sesi lokalizasyonu teorisini geliştirdi. Teori, sesin sinüzoidal bileşenlerinin fazlarındaki farkı ve iki kulak arasındaki genlik (seviye) farkını kullanarak ses lateralizasyonu için iki birincil ipucu kullandığımızı öne sürer.

Birinci Dünya Savaşı sırasında, hükümetin Ulusal Fizik Laboratuarı'nda bulunan ve Richard Glazebrook başkanlığındaki "Havacılık Danışma Komitesi" nin başkanlığını yapmıştır.

1919'da Rayleigh, Psişik Araştırmalar Derneği Başkanı olarak görev yaptı. Sadelik ve teorinin bilimsel yöntemin bir parçası olduğunu savunan Rayleigh, benzerlik ilkesini savundu.

Rayleigh 12 Haziran 1873'te Kraliyet Cemiyeti Üyesi seçildi ve 1905'ten 1908'e kadar Kraliyet Cemiyeti başkanı olarak görev yaptı. Rayleigh zaman zaman Lordlar Kamarası'na katıldı; ancak siyaset bilime dahil olmaya çalıştığında konuştu.

30 Haziran 1919'da Witsex, Essex'deki evinde öldü. Oğlu Robert John Strutt 4. Lord Rayleigh, tanınmış bir fizikçi olarak başarılı oldu. Lord Rayleigh, Essex'teki Terling'deki All Saints 'Church'un mezarlığına gömüldü.

Onur ve ödüller

Ay kraterinde Rayleigh ve Mars kraterinde Rayleigh onuruna adlar verildi. Asteroit 22740 Rayleigh, 1 Haziran 2007'de adını verildi. Bir tür yüzey dalgası Rayleigh dalgası olarak bilinir. Belirli bir akustik empedans birimi olan rail de onun için adlandırılmıştır. Rayleigh ayrıca (kronolojik sırayla):

• Smith Ödülü (1864)
• Kraliyet Madalyası (1882)
• Matteucci Madalyası (1894)
• İsveç Kraliyet Bilim Akademisi Üyesi (1897)
• Copley Madalyası (1899)
• Nobel Fizik Ödülü (1904)
• Elliott Cresson Madalyası (1913)
• Rumford Madalyası (1914)

Lord Rayleigh, 26 Haziran 1902'de yayınlanan 1902 Taç giyme töreni listesinde, Merit Order'ın (OM) orijinal alıcıları arasındaydı. 8 Ağustos 1902'de Kral VII. Edward'dan Buckingham Sarayı'nda nişan aldı.

6 Eylül 1902'de matematikçi Niels Henrik Abel'ın doğumunun yüzüncü yılını kutladıkları Royal Frederick Üniversitesi'nden Doctor mathematicae (honoris causa) derecesini aldı.

Argon'u keşfetme araştırmasında meslektaşı Sir William Ramsay, Rayleigh'yi son hastalığı sırasında Lady Ramsay ile konuşurken "yaşayan en büyük adam" olarak nitelendirdi.

H. M. Hyndman Rayleigh'den "hiç kimse büyük deha konusunda daha az bilinç göstermediğini" söyledi.

Bibliyografya

• The Theory of Sound vol. I (London : Macmillan, 1877, 1894) (alternatif bağlantı: Bibliothèque Nationale de France veya (Cambridge: Üniversite Yayınları, yeniden yayınlandı 2011, ISBN 978-1-108-03220-9)
• The Theory of Sound vol.II (London : Macmillan, 1878, 1896) (alternatif bağlantı: Bibliothèque Nationale de France) veya (Cambridge: Üniversite Yayınları, yeniden yayınlandı 2011, ISBN 978-1-108-03221-6)
• Scientific papers (Vol. 1: 1869–1881) (Cambridge : University Press, 1899–1920, yayıncı 2011'de yeniden düzenlendi, ISBN 978-0-511-70396-6)
• Scientific papers (Vol. 2: 1881–1887) (Cambridge : Üniversite Yayınları, 1899–1920, yayıncı 2011'de yeniden düzenlendi, ISBN 978-0-511-70397-3)
• Scientific papers (Vol. 3: 1887–1892) (Cambridge : Üniversite Yayınları, 1899–1920, yayıncı 2011'de yeniden düzenlendi, ISBN 978-0-511-70398-0)
• Scientific papers (Vol. 4: 1892–1901) (Cambridge : Üniversite Yayınları, 1899–1920, yayıncı 2011'de yeniden düzenlendi, ISBN 978-0-511-70399-7)
• Scientific papers (Vol. 5: 1902–1910) (Cambridge : Üniversite Yayınları, 1899–1920, yayıncı 2011'de yeniden düzenlendi, ISBN 978-0-511-70400-0)
• Scientific papers (Vol. 6: 1911–1919) (Cambridge : Üniversite Yayınları, 1899–1920, yayıncı 2011'de yeniden düzenlendi, ISBN 978-0-511-70401-7)