Karamanoğulları
Karamanoğulları Karamanoğlu hanedanı | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1250–1487 | |||||||||
 Bayrak | |||||||||
 1450'de Karamanlı beyliği ve diğer Doğu Akdeniz ülkeleri | |||||||||
| Başkent | Larende Ermenek Konya Mut Ereğli[1] | ||||||||
| Ortak diller | Eski Anadolu Türkçesi[2] | ||||||||
| Din | İslâm | ||||||||
| Hükümet | Monarşi | ||||||||
| Bey | |||||||||
• 1256? | Kerimeddin Karaman Bey | ||||||||
• 1483–1487 | Turgutoğlu Mahmud | ||||||||
| Tarihsel dönem | Geç Ortaçağ | ||||||||
• | 1250 | ||||||||
• | 1487 | ||||||||
| |||||||||
Karamanoğulları, Karamanoğulları Beyliği Karamanoğulları Beyliği, Anadolu Selçuklu Devleti'nin ardından kurulan Karaman merkezli beyliktir. Karamanoğlu Mehmet Bey, Türkçeyi beylik sınırları içerisinde konuşulacak dil ilan etmişti ancak zamanla beylikte Farsça resmi dil olmuştur. 13. yüzyılda Anadolu'daki en güçlü Türk beyliği kabul ediliyordu. Bu yüzden Osmanlı Beyliği onlardan ilk başlarda uzak durmuş, iyice büyüyüp güçlendikten sonra Karamanoğullarını kendisine bağlamıştır. Beyliğin ana kütlesi Afşar boyuna bağlıdır.[3]
Tarihçe
Karamanoğulları'nın kökeni ağırlıklı olarak yukarı Hazar Havzasından bugünkü Azerbaycan ve Güney Azerbaycan alanına kadar Hazar Boylarında yayılmış Dışoğuz ve İçoğuz Boy ve taifeleriden'dir. Sivas'a göç eden Hoca Saadettin'in oğlu Nûre Sûfi'ye dayanmaktadır. Karamanoğulları Beyliği Toplumunda Oğuzların Salur alt grupları ile çok yaygın ve kalabalık Nüfus sahibi olmuştur . Afşar Boyu ve Taifeleri sonradan bugünkü İran ve Suriye Bölgesinden Adana üzerinden Karaman topraklarına Yörük olarak girmişler. Anadolu'da yayılmış olan Babailer tarikatına girerek yöredeki diğer Türkmenler üzerinde etkisini göstermiş ve Hristiyanlara ait yerleri ele geçirerek topraklarını genişletmiştir. Nure Sofi'nin oğlu Kerimeddin Karaman Bey 13. yüzyılda buradan başlamak üzere Kilikya bölgesinin büyük bir kısmında güç sahibi olmuş. Bunun üzerine Anadolu Selçuklu Devleti sultanı I. Alaeddin Keykubad tarafından eski adı Germanikopolis olan Ermenek merkezli bu beyliği bölgenin beyi olarak atamıştır.[3]
Osmanlı Devleti'nin Balkanlar'da ilerlediği dönemde Karamanoğulları bir Osmanlı kenti olan Beyşehir'i ele geçirmişti, bunun üzerine Osmanlılar, Konya'ya ilerlemişti. Bunun üzerine iki beylik arasında bir antlaşma imzalanmış ve bu antlaşma II. Bayezid yönetimine kadar geçerli olmuştu.[3]
1403 yılında Timur'un Anadolu seferi sırasında Timur'a bağlılığını sunan beyliğin yönetimi bizzat Timur tarafından II. Sultanzâde Nâsıreddin Mehmed Bey'e verilmiştir. Bu durum Büyük Timur İmparatorluğu ile savaş halinde olan Osmanlı Devleti ile Karamanoğulları arasındaki güç mücadelesini Karamanoğulları lehine çevirmiş ve beylik Osmanlı himayesindeki toprakları ele geçirmeye başlamışlardı. Bursa'yı kuşatan Karamanoğulları, kenti ele geçirememiş, ancak Osmanlıların başkenti olan bu kenti yağmalamışlardı.[3]
1443-1444 yılları arasında yapılan Varna Savaşı esnasında Karamanoğlu İbrahim Bey, Ankara ve Kütahya'yı ele geçirmiş, Varna Savaşı'ndan zaferle dönen II. Murat Karamanoğulları'na sefer düzenlemiştir. Beylik 1487 yılında Osmanlı topraklarına katılmıştır. Bugün halen Yukarı Hazar Havzasında Karaman Adında ve Anadolu - Karaman Beyliğinin kurucu unsurların Taifelerinin adında yerleşim yeri adları mevcuttur.[3]
Bayrak
Karamanoğullarının bayrağında bulunan 6 köşeli yıldız Müslümanlık öncesinde de öntürk ve Türk kültüründe yer alsa da Müslümanlar arasında Mühr-ü Süleyman olarak bilinen simgedir. Hilafet makamınca Valide Sultan Camii'nin girişinde ve birçok padişah kıyafetlerinde kullanılmıştır. Örneğin Barbaros Hayreddin Paşa'nın flamasında da bu sembol kullanılmıştır.[3]
Beyler
- Nûre Sûfî Bey 1250-1256
- Kerimüddin Karaman Bey 1256-1261
- Karamanoğlu Mehmed Bey 1261-1283
- Güneri Bey 1283-1300
- Bedreddin Mahmud Bey 1300-1308
- Yahşı Han Bey 1308-1312
- I. Burhâneddin Musa Bey 1312-1333
- Alâeddin Halil Mirza Bey 1333-1348
- I. Bedreddin İbrahim Bey 1348-1349
- Fahreddin Ahmed Bey 1349-1350
- Şemseddin Bey 1350-1351
- Hacı Sûfi Burhâneddin Musa Bey 1351-1356
- Seyfeddin Süleyman Bey 1356-1357
- I. Damad Alâeddin Ali Bey 1357-1398
- II. Sultanzâde Nâsıreddin Mehmed Bey 1398-1399
- II. Damad Bengi Alâeddin Ali Bey 1418-1419, 1423
- Karamanoğlu II. İbrahim Bey 1423-1464
- Sultanzâde İshak Bey 1464
- Sultanzâde Pîr Ahmed Bey 1464-1469
- Kasım Bey 1469-1483
- Turgutoğlu Mahmud Bey 1483-1487