Novikov'un kendi kendine yeten ilkesi
Novikov kendi kendine yeten ilkesi veya Novikov'un kendi kendine tutarlılık varsayımı olarak da bilinen , Rus fizikçi Igor Dmitriyevich Novikov'un 1980'lerin ortalarında geliştirdiği bir ilkedir. Novikov, kapalı zaman benzeri eğrileri içeren bazı genel görelilik çözümlerinde teorik olarak izin verilen zaman yolculuğu ile ilgili paradoks sorununu çözmeyi planladı. İlke, bir paradoksa ya da herhangi bir "değişim" e sebep olan bir olayın var olması halinde, olayın olasılığı sıfır olduğunu iddia eder. Böylece zaman paradoksları yaratmak imkansız hale gelmektedr.
Tarihçe
Fizikçiler uzun zamandır, genel görelilik teorisine yönelik bazı çözümlerin, kapalı oldugunu biliyorlardı. (örneğin Gödel metriği) Novikov, 1975 ve 1983[1] yıllarında yazdığı kitaplarında kapalı zamansı eğrisi (CTC'ler) imkânını tartıştı; Kendine tutarlı zamanda geriye yolculukuğun izin verileceği görüşünü önermiştir.[2] Novikov ve diğerleri tarafından 1990'da yayınlanan bir makalede, "kapalı zamansı eğrisi olan boşluklarda Cauchy problemi [3]" belirtmektedir:
Kaynak
- ↑ See note 10 on p. 42 of Friedman et al., "Cauchy problem in space-times with closed timelike curves"
- ↑ On p. 169 of Novikov's Evolution of the Universe (1983), which was a translation of his Russian book Evolyutsiya Vselennoĭ (1979), Novikov's comment on the issue is rendered by translator M.M Basko as "The close of time curves does not necessarily imply a violation of causality, since the events along such a closed line may be all 'self-adjusted'—they all affect one another through the closed cycle and follow one another in a self-consistent way."
- ↑ Friedman, John; Michael Morris; Igor Novikov; Fernando Echeverria; Gunnar Klinkhammer; Kip Thorne; Ulvi Yurtsever (1990). "Cauchy problem in spacetimes with closed timelike curves". Physical Review D. 42 (6): 1915. Bibcode:1990PhRvD..42.1915F. doi:10.1103/PhysRevD.42.1915.