António de Oliveira Salazar
António de Oliveira Salazar (28 Nisan 1889 - 27 Temmuz 1970) 1932'den 1968'e kadar Portekiz Başbakanı olarak görev yapan Portekizli devlet adamı. 1974'e kadar Portekiz'i yöneten korporatist otoriter hükümet Estado Novo'dan ("Yeni Devlet") sorumluydu.
Eğitimli bir ekonomist olan Salazar, başlangıçta maliye bakanı ve daha sonra başbakan olarak Portekiz darbesinden sonra Başkan Óscar Carmona'nın desteğiyle kamusal hayata girdi. Demokrasinin, komünizmin, sosyalizmin, anarşizmin ve liberalizmin aksine, Salazar'ın kuralı doğada muhafazakar ve milliyetçiydi. Salazar, ne yasal ne de ahlaki sınırları tanımayan bir “pagan Sezarizm” olarak eleştirdiği faşizm ve Nazizmden uzaklaştı. Salazar Katolikliği teşvik etti, ancak Kilisenin rolünün politik değil sosyal olduğunu savundu ve 1940 Koncordat'ını müzakere etti. Salazar rejiminin sloganlarından biri "Deus, Pátria e Família" ("Tanrı, Anavatan ve Aile" anlamına geliyordu).
Estado Novo'nun büyük siyasi güçler kullanmasına olanak tanıyan Salazar, özellikle Komünist hareketle ilgili olanlar olmak üzere muhalefet ve gizli polis kullandı. İspanyol İç Savaşı'nda Francisco Franco'yu destekledi ve Müttefiklere hala yardım ve yardım sağlarken, II. Dünya Savaşı sırasında Portekiz ve İspanya'yı tarafsız tutmada kilit rol oynadı. Demokrasi olmamasına rağmen, Portekiz yönetimi altındaki önemli uluslararası örgütlerin kurulmasında görev aldı. Portekiz, 1949'da Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü'nün (NATO) 12 kurucu üyesinden biriydi, 1950'de Avrupa Ödemeler Birliği'ne katıldı ve 1960 yılında Avrupa Serbest Ticaret Birliği'nin (EFTA) kurucu üyelerinden biri idi ve 1961'de Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü kurucu üyesidir. Onun yönetimi altında Portekiz 1962'de Tarifeler ve Ticaret Genel Anlaşmasına katıldı ve Portekiz Sömürge Savaşı'na başladı. Pluricontinentalism doktrini bölgesel politikasının temeli, Portekiz İmparatorluğu'nun birden fazla kıtayı kapsayan birleşik bir devlet olarak kavranmasıydı.
Estado Novo, Salazar'ın ölümünden dört yıl sonra, 1974 Karanfil Devrimi sırasında çöktü. Rejiminin değerlendirmeleri değişti, destekçileri sonuçlarını övdü ve yöntemlerini kınadı. Ancak Salazar'ın Portekiz tarihinin en etkili isimlerinden biri olduğu konusunda genel bir fikir birliği var. Son yıllarda, "Portekizli tarihçiler tarafından 48 yıl süren diktatörlükle başa çıkmak için yeni kaynaklar ve yöntemler kullanılıyor."