Gümüşhane

Coğrafya

Doğu Karadeniz Bölgesinde yer alan Gümüşhane doğusunda Bayburt, batısında Giresun, kuzeyinde Trabzon ve güneyinde Erzincan ile komşudur. Gümüşhane 38° 45' - 40° 12' doğu boylamları ile 39' 45' - 40' 50' kuzey enlemleri arasında olup,Yüzölçümü 6.575 kilometrekare , deniz seviyesinden yüksekliği ortalama 1210 metredir. Yeryüzü şekilleri bakımından Köse, Kelkit ve Şiran ilçelerinin yer aldığı güney kesimi yüksek bir plato özelliği gösterirken, Merkez, Torul ve Kürtün ilçelerini kapsayan kuzey kesimi oldukça engebelidir. Dar ve derin vadilerle birbirinden ayrılmış yüksek dağlar kuzeyin belirleyici özelliğidir. Gümüşhane’nin ünlü yaylaları da bu kesimde yer alır. İlin en yüksek noktası 3.331 metre ile Abdal Musa Tepesidir. Gümüşhane’nin içinden geçen Harşit ile Kelkit vadisini boydan boya kat eden Kelkit Çayı ilin başlıca akarsularıdır. Arazinin % 60’ını dağlar,% 29’unu platolar, % 11’ini ovalar teşkil etmektedir.

Yer Şekilleri

Gümüşhane fiziki coğrafya özellikleri bakımından sınıflandırılacak olursa Kuzeyden Zigana – Trabzon Dağları Çakır Göl Tepesi 3063 m. ,Güneyden Çimen Dağları(Akdağ 2710 m.),Batıdan Giresun Dağları (Sarıyer Tepeleri 2919 m.) ile Kelkit ve Harşit Çayı vadilerinin daralma bölgeleri,Doğudan ise Pulur Dağları ve Soğanlı Dağları ile bu iki değişik kitlenin birbirine yaklaştığı kesimdeki eşiklerle çevrili olduğu gözlenir.Gümüşhane ve çevresinin yeryüzü şekilleri üç ana bölüm halinde incelenebilir. Bunlar;Ovalar,Vadiler ve Dağlık ( Yaylalar)alanlardır. Ancak Gümüşhane ve çevresinin Jeomorfoloji haritası incelendiğinde dengenin dağlardan yana fazlaca bozulmuş olduğu dikkati çeker.

Dağlar

İlin %59,6’lık bölümünü oluşturan dağlık alanlar genellikle il sınırları ile Kuzey kesimlerini kaplarlar. Bu dağlar sıradağların uzantıları şeklinde olup,iç kesimlere doğruda tek dağlar olarak bulunurlar. Oldukça engebeli bir arazi üzerinde yer alan Gümüşhane’nin Kuzeyi’ni Zigana Dağları ile Trabzon Dağlarının Güney kısımları oluşturmaktadır. Yine Kuzey yönünde derin yarılmış Karadeniz dağları ve Soğanlı Dağları Duvarı andıran sıralar halinde ili çevrelemektedir. Genel hatlarıyla ele alındığında Doğ-Batı doğrultusunda silsileler halinde devam eden Zigana Dağları ,Gümüşhane Dağları ve Çimen Dağları yukarıda ifade edilen şablona uymaktadır. Bunlardan başka yükseltileri 1800 m. ile 2700 m. arasında değişen ;Kostan Dağı,Teslim Dağı,Vauk Dağı ,Tersun Dağı ,Pöske Dağı, Soğanlı Dağları ile Gavur Dağları önemli yükseltiler arasında bulunmaktadır. Ayrıca merkez ilçede bulunan ve şehre ayrı bir görüntü veren yükseltileri 2000 m. civarında olan Kuşakkaya ve Alemdar Tepeleri de tek dağlar olarak alınabilir.Tüm bu dağlık kütleler içerisinde Gavur Dağı’nın ayrı bir yeri vardır. Çünkü bu saha buzullaşmaya yarayan ve buzullaşmanın izlerini günümüze kadar taşıyan ülkemizin de ender rastlanan alanlarından biridir. Gavur Dağları ;Doğu Karadeniz Dağları dahilinde olup,Pleistosen Buzullaşmasına uğramıştır.En yüksek zirvesi olan Abdal Musa Zirvesi (3331m.)Doğu Karadeniz Bölümünde yer alan Kaçkar Doruğundan (3932 m.)den sonra ikinci sırada gelmektedir. Gavur Dağları’nın diğer ilginç bir yönü ise dağın üzerinde taban yüksekliği 2720-2970m.arasında değişen 12 büyük sirk gurubunun tespit edilmiş olmasıdır Ayrıca bu sirk göllerinin yanı sıra buzul aşındırmasının delili olan sürgüler, hörgüç kayalar, tekne, vadiler ve modern depoları da bulunmaktadır.

İklim

Gümüşhane ili her yönüyle olduğu gibi iklim özellikleri bakımından da Doğu Anadolu ile Karadeniz bölümü arasında bir geçiş teşkil etmektedir. Yüksek Zigana duvarları ile Karadeniz’in bunaltıcı nemli havasına set çeken kop engeliyle de Doğu Anadolu’nun şiddetli soğuklarının gelmesini engelleyen Gümüşhane ilimiz dünya üzerinde ender yörelere sahip olan hoş bir iklime sahiptir. İlimiz Doğu Karadeniz Bölgesinin iç kısmında 39-41 derece Doğu Boylamları , 40-41 derece Kuzey Enlemleri arasında karasal bir iklime sahiptir.

Gümüşhane Ay Oca Şub Mar Nis May Haz Tem Ağu Eyl Eki Kas Ara Yıl En yüksek °C (°F) 13.0 (55.4) 18.0 (64.4) 24.0 (75.2) 28.8 (83.8) 32.0 (89.6) 35.7 (96.3) 41.0 (105.8) 40.0 (104.0) 37.0 (98.6) 32.0 (89.6) 22.0 (71.6) 19.2 (66.6) 41.0 (105.8) Ortalama yükseklik °C (°F) 2.5 (36.5) 4.7 (40.5) 9.6 (49.3) 16.0 (60.8) 20.8 (69.4) 24.6 (76.3) 28.1 (82.6) 28.6 (83.5) 25.2 (77.4) 18.8 (65.8) 10.2 (50.4) 4.4 (39.9) 16.1 (61.0) Ortalama düşük °C (°F) −6.0 (21.2) −5.3 (22.5) −1.4 (29.5) 3.7 (38.7) 7.3 (45.1) 10.5 (50.9) 13.7 (56.7) 13.5 (56.3) 9.9 (49.8) 5.8 (42.4) 0.6 (33.1) −3.4 (25.9) 4.1 (39.3) En düşük °C (°F) −22.8 (−9.0) −25.7 (−14.3) −22.6 (−8.7) −11.0 (12.2) −2.8 (27.0) 1.8 (35.2) 4.5 (40.1) 4.9 (40.8) −1.0 (30.2) −4.8 (23.4) −15.0 (5.0) −21.0 (−5.8) −25.7 (−14.3) Ortalama yağış mm (inches) 33.8 (1.33) 32.7 (1.29) 41.5 (1.63) 61.3 (2.41) 67.6 (2.66) 45.3 (1.78) 12.5 (0.49) 13.1 (0.52) 21.8 (0.86) 47.3 (1.86) 44.8 (1.76) 39.3 (1.55) 461 (18.14) Ortalama yağmurlu günler 11.4 11.2 13.0 13.9 15.8 10.5 4.4 3.9 5.5 9.6 10.3 11.6 121.1 Ortalama aylık güneş ışığı saatleri 43.4 103.6 158.1 183 235.6 276 313.1 306.9 243 173.6 66 24.8 2.127,1 Source: Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü

Akarsular-Göller

Gümüşhane ilinin akarsu Şebekesini Harşit Çayı ve Kelkit Çayı ile bu çayların yan kolları oluşturmaktadır. İl topraklarının güney kesimindeki akarsular Orta Karadeniz bölümünde,Karadeniz’e dökülmektedir. Tüm akarsular kaynaklarını il sınırları içerisinden alırlar. Çimen,Zigana ve Gümüşhane dağlarının zirveleri aynı zaman da su bölümü çizgilerine tekabül etmektedir. Harşit Çayı Vauk Dağı’nın Kuzey eteklerinden ve Sifon Deresi ismiyle kaynağını almaktadır. Harşit Çayı Karadeniz’e dökülünceye kadar il sınırları içerisinde 142 km mesafe kat eder.Samsun’un Çarşamba ilçesinde Yeşil ırmak olarak Karadeniz’le buluşan Kelkit Çayı’nın bir kolu Teslim Dağından,diğer kolları da Spikor ve Çimen Dağlarında doğarak Kelkit’te birleşmektedir.İlde bu iki önemli akarsu dışında yazları yer yer kuruyan bir çok küçük derelerde mevcuttur.

Kökenbilim

Türkçe: gümüş ve Farsça: خانه hane=khane kelimelerinin birleşmesi ile oluşmuştur. Şehir ismini yakınlarındaki gümüş madenlerinden almıştır. Bizans döneminde şehrin bulunduğu bölge Haldiya, Chaldia isimleri ile bilinmektedir. 1850'lerde Helen Revivalizmi'nin bölgede de etkinleşmesi ile birlikte eğitimli Rumlar tarafından şehre Yunanca, Gümüş kenti anlamına gelen Argyropolis (Yunanca: Αργυρούπολης. αργύρος argyros "gümüş" + πολης (polis) kent) denmeye başlanmıştır. Günümüzde Yunanistan'da Atina'nın güneyinde ve Girit'te aynı isimli kentler bulunmaktadır.

Tarihçe

Bölgede yapılan arkeolojik çalışmalarda MÖ 3.500 tarihlerinde bölgede insan yerleşimine ve MÖ 3.000 tarihlerinde tarım yapıldığına dair izler bulunmuştur. Asurlular döneminde Azzi Hayaşa ülkesi olarak adlandırılan bölgede Hitit döneminde Karadeniz bölgesinin otokton halkı Kaşkaların yaşadığı sanılmaktadır. MÖ 9. yüzyılda Urartu hakimiyetine giren, Kimmer ve İskit saldırılarından sonra Pontus, Roma, Bizans ve Trabzon İmparatorluğu tarafından yönetilmiştir. Bu yönetimler arasında kısa süreli Arap, Ermeni, Türkmen hakimiyetleri gören kent Trabzon İmparatorluğu'nun yıklmasının ardından da 1514 yılında temelli Osmanlı hakimiyetine girene dek Akkoyunlu ve Safeviler tarafından yönetilmiştir. I. Dünya Savaşı sırasında 1916’dan 1918'e dek Rus orduları tarafından işgal edilen bölgenin Hıristiyan halklarından Ermeniler 1915 tehciriyle, Rumlar 1923 mübadelesi ile Anadolu dışına gönderilmişlerdir. Bölgede yapılan arkeoloji araştırmalarında ele geçen buluntular, buradaki yerleşimin MÖ 3000 yıllarına kadar uzandığını göstermektedir. MÖ 2000'in ortalarında Azzi ve Hayaşalar buraya yerleşmiştir. Bu nedenle de, Gümüşhane’yi de içine alan bölgeye Azzi-Hayaşa ülkesi denilmiştir. Mezopotamya’dan gelen Asurlu tüccarların, Gümüşhane ve yöresinde bulunan maden yatakları nedeniyle bölgeye ilgi duymuşlardır. Hitit İmparatorluk döneminde Gümüşhane çevresindeki gümüş yataklarının işletilmiştir. Hitit İmparatorluğu’nun yıkılmasından sonra bölgeye Urartular hakim olmuş, MÖ 8. yüzyıl sonlarına doğru Kimmer-İskit akınları başlamıştır. Daha sonra yöreye Medler, Persler ve Pontos Krallığı egemen olmuştur. MÖ 1. yüzyılda bölgede Romalıların hakimiyeti görülmektedir. M.S. 395’te Bizans İmparatorluğu toprakları içerisinde kalan Gümüşhane, MS. 7. yüzyılda Bizans-Hazar askeri işbirliğine konu olan topraklar arasındaydı. Roma ve Bizans dönemlerinde yörede kurulu kente Argyropolis (Yunanca argyros: “gümüş” ve polis: "kent" demektir.) adı verilmiştir. Bu dönemde yörenin önem kazanmasının nedenleri, ticaret yolları üzerinde bulunuşu ve gümüş madenlerinden ötürüdür.Karadenizin Türkleşmesinde büyük rol oynayan ve Oğuzların 24 boyundan olan Çepnilerin Anadoluya Gümüşhane Torul ve Kürtün yöresinden yayıldıkları kabul görülmektedir.İlin mevcut nüfusu Türk/Çepni ve Kayı boylarının nüfusuna dahildir. Fakat birçok Oğuz boyu ilde iskan etmektedir.

Sağlık

İl genelinde 3 Devlet, 3 İlçe olmak üzere 6 hastane, 1 Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi, 2 C tipi, 4 D tipi olmak üzere 6 Toplum Sağlığı Merkezi, 20 Aile Sağlığı Merkezi ve bu merkezlerde 44 Aile Hekimi Birimi, 18 Sağlık Evi, 1 Verem Savaş Dispanseri, 1 Halk Sağlığı Laboratuarı, 2 AÇS/AP Merkezi bulunmaktadır.

Eğitim

1923 yılında 12 ilkokul, 14 öğretmen ve 248 öğrencinin mevcut olduğu Gümüşhane’de, milli eğitimle ilgili gelişmeler de Cumhuriyetin ilanıyla başlamıştır Günümüzde 183 okul 1549 Öğretmen Sayısı ile okulöncesinden üniversiteye kadar her derecede eğitim hizmeti verilmektedir.İl genelinde sınıf başına düşen öğrenci sayısı ilköğretimde 14, ortaöğretimde 20, genelde 15’dir. Öğretmen başına düşen öğrenci sayısı ise 14’dir.Okur-yazar oranı %95 tir.

Okul ve Öğrenci Durumu
	Okul Sayısı	Derslik Sayısı	Öğretmen Sayısı	Öğrenci Sayısı
Bağımsız Anaokulu	7	36	85	1795
lköğretim	136	960	907	14197
Ortaöğretim	25	337	492	6693
Eğt.Uyg. Ve İş Eğt.Merkz.	1	6	10	21
Kurum	14	3	55	-
Toplam	183	1342	1549	22706
Yükseköğretim Öğrenci Sayısı				7730
Toplam Öğrenci Nüfusu				30436
TOPLAM ÖĞRENCİ SAYISININ İL GENEL NÜFUSUNA ORANI				% 23

Yüksek Öğretim

22.05.2008 tarih ve 5765 sayılı Kanun’la kurulan Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü ve Fen Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Yüksekokulu, Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu, Kürtün Meslek Yüksekokulu, Torul Meslek Yüksekokulu, Köse Meslek Yüksekokulu ile Karadeniz Teknik Üniversitesine bağlı iken adı ve bağlantısı değiştirilerek oluşturulan ve Rektörlüğe bağlanan Gümüşhane Mühendislik Fakültesi, Gümüşhane Meslek Yüksekokulu, Şiran Mustafa Beyaz Meslek Yüksekokulu, Erzincan Üniversitesi Rektörlüğüne bağlı iken adı ve bağlantısı değiştirilerek oluşturulan ve Rektörlüğe bağlanan Kelkit Aydın Doğan Meslek Yüksekokulu ve Kelkit Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulundan oluşmaktadır.

Nufus

2011 yılı kesinleşen nüfusa göre toplam nüfus 132.374’ dır. Şehirler 64.082 (%48), Köyler 68.292 (%52)’dir.İl’in Merkez ilçe nüfusu ise 31.001 ‘dir. Nüfus yoğunluğu olarak ifade edilen bir kilometreye düşen kişi sayısı, İl genelinde 20 kişidir.

2011 yılı Nufus
Yerleşim	İlçe Merkez Nüfusu	%	Belde/ Köyler Nüfusu	%	İl Toplam Nüfusu
Merkez	31.001	72	11.783	28	42.794
Kelkit	15.003	36	26.031	64	41.034
Köse	2.949	42	4.039	58	6.988
Şiran	7.777	43	9.383	53	17.160
Kürtün	2.976	24	9.379	76	12.355
Torul	4.366	36	7.977	64	12.043
Toplam	64.082	48	68.292	52	132.374
Kaynak:Gümüşhane Valiliği Nufus Verileri

Kültürel Detaylar

El Sanatları

Şal, keten veya kevek işlik, camadan, yük ve çocuk taşımak için kullanılan yün kaytonlar, dırmaç ipleri, boynuz kaplı bıçaklar, tahta kepçe, oklava, sofra, şal, peştamal, şalvar, yelek, etek uçları fırfırlı entari yörenin başlıca el sanatlarıdır.

Yöre Mutfağı

Gümüşhane’de beslenme tarım ürünlerine, temel olarak da tahıla dayanmaktadır. Tarhana, bulgur, yarma, erişte, yazdan hazırlanan yiyeceklerdendir. Yörede yetişen elma, armut, erik ve dut kurutularak saklanır. Torul yöresinde “çil peyniri” diye bilinen küp peyniri yaygındır. Fındık yada ceviz içinin şekere batırılmasıyla elde edilen “küme”, süt kaymağına un katarak yapılan tuhala, yufkadan yapılan siran, dut şırasından yapılan pestil ve pekmez ilin özgün yiyecekleri arsındadır.

Turizm

Kültür Turizmi

• Eski Gümüşhane Harşit Irmağı’na dökülen, Musalla Deresi’nin yamaçlarında ve bugünkü kent merkezinin 4 km. güneybatısında bulunan ilk yerleşim yeridir. Zaha/Zanka daha sonra Argyropolis, Canca, Eskişehir adlarıyla bilinen yerleşimin ilk kuruluşuna ilişkin bilgiler kesin değildir. Yörede yaklaşık 35 kale kalıntısı bilinmektedir.Bunların Roma ya da Bizans dönemlerinde yapıldığı sanılmaktadır.

• Santa Harabeleri Yağmurdere bucağı sınırları içerisinde olup, merkez ilçeye 90 km. uzaklıkta bulunmaktadır. Yerleşimin 17. yüzyılda kurulduğu sanılmaktadır. Santa yerleşimi 9 mahalleden ve 300’ü aşkın yapıdan oluşmaktadır.

• Satala Antik Kenti (Sadak Köyü) Kelkit ilçesinin 17 km. güneydoğusunda Sadak köyündedir. Yörede XV. Legio Apollinaris armalı tuğla parçaları bulunmasıyla, buranın antik Satala kenti olduğu kesinleşmiştir. Bizans tarihçisi Prokopius, kentin tepelerle çevrili bir ovada kurulduğunu, İmparator Iustinianus’un surları onarttığını bildirmektedir. Satala kenti, Roma Lejyon Kampı çevresinde kurulup, gelişmiş ve imparatorluk döneminde Latin kültür merkezi olmuştur. Satala Kalesi su kemerleri, tiyatro, agora ve diğer yapı kalıntıları kent ve çevresinde görülebilir durumdadırlar. Satala Kalesi’nin, Bizans İmparatoru Iustinianus tarafından onartıldığı bilinmektedir.

Kaleler

• Canca Kalesi Kale şehir merkezinin Kuzeydoğusunda,Bağlarbaşı semtindedir. Gümüşhane-Bayburt karayolunun 5.kilometresinden 12 km.kuzeye gidilerek Kaleye ulaşılmaktadır.Evliya Çelebi, Seyahatname’sinde bu kaleden bahsetmektedir.Ana Madde Canca Kalesi

• Aşut Köyü Kalesi Yapı, Kelkit İlçesi Aşut Köyü sınırları içerisindedir. Yerleşim alanından 500 metre yüksekte, yöreye hakim bir tepe üzerinde dir.Gözetleme ve savunma amaçlı olarak yapılan Kale’nin kalıntıları mevcuttur.

• Edirne Köyü Kalesi Yapı, Merkez Dörtkonak (Edire) Köyü sınırları içerisinde,Köye ulaşım yolunun üzerinde 200 metre mesafede yer almaktadır. Hakim kaya kütlesi üzerine Savunma ve gözetleme amacıyla yapılmıştır.Kale sur duvarlarının bir kısmı hale ayakta kalmıştır. Kaleye ulaşım patika yolla sağlanmaktadır

• Kalecik Kalesi Kale, Torul İlçesi kalecik Köyü sınırları içerisinde, ışık köyü ulaşım yolunun üzerinde Vadiye hakim bir tepeciğin üzerinde inşa edilmiştir. Korunma ve gözetleme amacıyla yapılmıştır. Kale surları iç ve dış kale olmak üzere iki bölümden oluşmuştur. Surlar tamamen ayaktadır.

• Akçakale Gümüşhane’nin Bağlarbaşı semtindedir. Kale olarak anılmakla beraber, küçük bir istihkam yeridir. Kale, bir kaya kütlesinden faydalanılmak suretiyle inşa edilmiştir. Daha sonra yapının üst kısmı tamamen yıkılmıştır.

Camiiler ve Türbeler

• Süleymaniye Camii Eski Gümüşhane yerleşim yerinde, Süleymaniye Mahallesi’ndedir. Kanuni Sultan Süleyman’ın yaptırdığı cami, onarımlar yüzünden özgünlüğünü yitirmiştir. Selçuklu geleneğini sürdüren dikdörtgen planlı yapı, mihrap önüne dikey uzanan üç neften oluşmaktadır. Kalın, silindirik gövdeli minare sağlamdır. Geçmişte 6 ahşap direğin taşıdığı düz toprak dam değiştirilmiş, çatıyla örtülmüştür. Camiye bitişik medrese günümüze ulaşamamıştır.

• Küçük Camii Eski Gümüşhane yerleşim yerinde Süleymaniye Camii’nin arkasında bahçeler içindedir. Yapımıyla ilgili bilgiler kesin değildir. 12. yüzyıl başlarında Danişmendlilerin yöreye gelişlerinden sonra yapıldığı sanılmaktadır. Kare planlı, tek kubbelidir. Yaklaşık 10 m. yüksekliğindeki kubbe küçük taşlarla örülmüştür. Kapı ve pencereler yuvarlak kemerlidir. Sivri kemerli mihrap, gri renkte taştan yapılmıştır.

• Çamur Köyü Kümbeti Yapı, Kelkit İlçesi Çamur Köyüne 5 km mesafede yolun altındadır. 8 gen üzerine düzgün yontma taşla inşa edilmiştir. Kubbe iç kısımdan kiremit örtüyle tamamlanmıştır. Yapının güney-doğu tarafında giriş kapısının sol yönünde kitabesi vardır. Giriş kapısı tahrip olmuştur. Kümbetin yapılış planından Selçuklu dönemi eseri olduğu anlaşılmaktadır.

• Firdevs Hatun Türbesi Şiran’a giderken Çilhoroz dağı üzerinde yoldan 20 metre solda yer alan Firdevs Hatun Türbesi, kesme taştan sekizgen bir plan üzerine yapılmıştır. Türbenin kuzey cephesinde giriş kapısı, diğer cephelerde birer penceresi vardır. Kubbesi ve saçakları onarım görmüştür. Kuzey cephesinde giriş kapısı üzerinde kitabeler yer alan türbede 964/1566-1567 tarihinde yapılmıştır. Halen Yunus Emre İlköğretim Okulu bahçesinde bulunan köfeki taşına yazılı kitabenin de buradan söküldüğü anlaşılmaktadır.

• Mısıroğlu Türbesi Yapı, Süleymaniye Mahallesi, Süleymaniye Cami altındaki mezarlıkta bulunan türbe Mısırlı Zade Hacı Tahir Efendiye aittir. 1840 yılında ölmüştür. Türbe ölümüne mütakip yapılmıştır. 1760 yılında mısırda doğan Hacı Tahir Efendi Dedesi Mısır Kethüdası Süleyman ağadır. Eğitimini El- Ezher Üniversitesinde tamamlamış, daha sonra bu Üniversitede din alimi olarak uzun süre görev yapmış ve Gümüşhane’ye dönmüştür.

Dağ ve Doğa Yürüyüşü

Torul ilçesinde yer alan Artabel Gölleri Tabiat Parkı, dinlenme yeri olarak kullanılan Limni Krater Gölü ve çevresi, Şiran ilçesinde eşsiz güzellikleri ile Tomara Şelalesi, il merkezine 2 km. mesafede bulunan Halgent Şelalesi, Tekke beldesindeki Tekke Şelalesi, Kürtün ilçesindeki Kazıkbeli Yaylası ve çevresi Yağmurdere bucağındaki Taşköprü Yaylası, Hamsiköy ve Zigana etekleri dağ ve doğa yürüyüşleri açısından önemli bir potansiyele sahiptir

Ekonomi

Sanayi

Karamustafa köyünde bulunan krom-çinko-bakır yatağında cevher elde edilmesi için 2010 yılında başlatılan çalışmalar devam etmektedir.Mastra Altın-Gümüş yatağında Eurogold Firması tarafından üretime yönelik ön çalışmalar yapılmış, üretime geçilememiştir. Bu yatak daha sonra 2005 yılında Koza Altın İşletmeleri A.Ş. tarafından satın alınmıştır. 2007-2008 yıllarında çıkartılan cevher ayrıştırma için il dışına gönderilmekte iken 2009 yılında maden ocağı mahallinde kurulan ayrıştırma tesisi hizmete açılmıştır. Artık çıkartılan cevher yerinde ayrıştırılarak dore metali (%75 altın, %25 gümüş) haline getirilmektedir.

Gümüştaş Madencilik Ticaret AŞ. tarafından Gümüşhane Mezire mevkindeki ocakta Kuşun- Çinko- Bakır cevheri cıkartılmakta olup, cevher OSB de kurulacak tesiste ayrıştırma işlemine tabi tutulacaktır. Merkez ilçe Eski Gümüşhane civarında bulunan Hazinemağara, Kırkpavli ve Dere madeni isimli zuhurlarda altın ve gümüş madenlerine yönelik olarak özel şirketler tarafından arama ve sondaj çalışmaları devam etmekte olup, bu yıl içerisinde bir ocağın işletmeye açılması için çalışmlara hız verildiği bilinmektedir.