Osmanlı Halifeliği
| Halifelik خِلافة |
|---|
 |
|
Başlıca halifeler |
|
Paralel halifeler |
Osmanlı Devleti'nin Osmanlı hanedanı altındaki Osmanlı Halifeliği (1517-1924), geç ortaçağın ve erken modern çağın son Sünni İslam halifeliği idi. Osmanlı büyüme döneminde, Osmanlı hükümdarları 1362'de Edirne'yi fethetti ve Murad'tan beri halifelik makamını talep ettiler. Daha sonra Selim, Müslüman toprakları fethedip bir araya getirerek, Osmanlı'nın Müslüman dünyasında hilafet yapma iddiasını daha da güçlendiren Mekke ve Medine kentlerinin savunucusu oldu.
Osmanlı Halifeliği'nin feragatı, Batı Avrupa ile ilgili olarak yavaş bir güç erozyonu nedeniyle ve Osmanlı Devleti'nin Milletler Cemiyeti tarafından bölünmesi sonucu Osmanlı devletinin sona ermesi nedeniyle gerçekleşti. Son Osmanlı halifesi II. Abdülmecid, bölünmeden sonra birkaç yıl halifelik pozisyonunu sürdürdü, ancak Mustafa Kemal'in laik reformları ve ardından Kraliyet Osmanoğlu ailesinin 1924'te Türkiye Cumhuriyeti'nden sürgün edilmesi ile halifelik pozisyonu kaldırıldı.
Kaynak
Burdaki yer alan bilgiler en:Ottoman Caliphate sayfası'ndan çevirilerek edinilmiştir.