Resmi dil
Resmi dil, belirli bir ülkede, eyalette veya başka bir yargı alanında özel bir yasal statü verilen bir dildir. Tipik olarak, bir ülkenin resmi dili hükümette kullanılan dili ifade eder (örneğin mahkemeler, parlamento, yönetim). "Bir halkın ifade etme araçları herhangi bir yasa tarafından değiştirilemez" den beri, "resmi dil" terimi tipik olarak bir kişi veya ülke tarafından kullanılan dili değil, onun hükümetini ifade eder.
Dünyan ülkelerin yarısı hakkında bir ya da daha fazla resmi dili ilan edilir. İtalya hükümeti sadece 1999,da İtalyanca resmileşti ve bazı ülkeler (ABD gibi) ulusal düzeyde resmi dilleri hiçbir zaman ilan etmedi. Diğer ülkeler yerli olmayan resmi dilleri ilan ettiler. "Filipinler ve Afrika,nın bir kısmı kendine özgü bir kültürel paradoksla yaşıyor. [Afrika,da] resmi diller Fransızca veya İngilizce olsa da, bunlar [ülke] tarafından en çok konuşulan diller değildir."
Dünya çapında 178 ülkenin en az bir resmi dili var ve bu ülkelerin 101,i birden fazla dili tanıyor. Dünya anayasalarının birçoğu bir veya daha fazla resmi ya da ulusal dilden söz ediyor. Bazı ülkeler, yerel gruplara hükümete kendi dillerinde erişim sağlayarak yetkilendirmek için resmi dil tanımını kullanırlar. Resmi bir dili resmi olarak belirlemeyen ülkelerde, fiili bir ulusal dil genellikle gelişir. İngilizce, 51 ülkede tanınan statüye sahip en yaygın resmi dildir. Arapça, Fransızca ve İspanyolca da yaygın olarak kabul edilmektedir.
Aynı zamanda yerli bir dil olan resmi dile endoglossic denir, yerli olmayan exoglossic. Bir örnek üç endoglossic resmi dilleri olan Nijerya,dır. Bu sayede, yerli dilleri korumayı amaçlayan ülke, aynı zamanda ingilizceyi lingua franca olarak tanımaya devam ediyor.
Tarihçe
M.Ö 500 civarında, Büyük Darius, Mezopotamya,yı Pers İmparatorluğu,na kattığında, Aramice dilinin bir biçimini olan (resmi Arayan veya Sözlü Aramice olarak adlandırılan), farklı bölgeler arasındaki yazılı iletişim aracı olarak seçti. Farklı halkları ve dilleri ile genişleyen imparatorluk, Aramca senaryosu güneybatıdaki Mısır,dan kuzeydoğuda Bactria ve Sogdiana,ya geniş çapta uygulanmıştır. Metinler yerli lehçelerde dikte edilmiş ve Aramca,da yazılmıştır ve daha sonra alındıkları yerdeki anadilde tekrar okunmuştur.
Qin Birinci İmparatoru, MÖ 221 yılında ülkeyi birleştirdikten sonra Çin,in yazılı dilini standartlaştırdı. Klasik Çince, gelecek 2000 yıl boyunca standart yazılı dil olarak kalacaktır. Konuşulan dilin standardizasyonu daha az siyasal dikkat aldı ve Mandarin, yirminci yüzyılın başlarında resmi olarak standartlaşana kadar çeşitli emperyal başkentlerin lehçelerinden özel olarak gelişti.
İstatistik
Amerika Birleşik Devletleri'nin ingilizcesi olarak bilinen ve yalnızca İngilizce olarak bilinen kuruluş tarafından hazırlanan bir haritaya göre, 178 ülke ulusal düzeyde resmi bir dile sahiptir. Bunların arasında, İngilizce resmi devlet statüsü veren 67 ülke ile en yaygın olanıdır. Fransızca 29 ülkeden ikincisi, 26 ülke ile üçüncüsü ve 19 ülke ile İspanyolca dördüncü, Portekizce 9 ülkenin resmi dilidir ve Almanca 6 ülkede vardır. Avustralya, İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri gibi bazı ülkeler Ulusal düzeyde bu şekilde tanınan resmi bir dil yoktur. Diğer uçta ise Bolivya, dünyanın herhangi bir ülkesi tarafından en çok 37 dili tanımaktadır. İkincisi Bolivya, 23 resmi dil ile Hindistandır. Güney Afrika, dünyanın en resmi dillerine sahip, hepsi birbiriyle eşit durumda olan ülkelerdir. Bolivya,nın İspanyolca,ya öncelik vermesi ve Hindistan,ın hem İngilizce hem de Hintçe,ye öncelik vermesi gibi.
Politik alternatifler
Resmi dil seçimi (veya resmi bir dil) çoğu zaman çekişmelidir. Tek bir resmi dile sahip olmanın bir alternatifi, bir devletin çoklu resmi dilleri tanıdığı “resmi çok dillilik” dir. Bu sistemde, tüm resmi hizmetler tüm resmi dillerde mevcuttur. Her vatandaş, iş yaparken tercih ettikleri dili seçebilir. Çoğu ülke çok dillidir ve çoğu resmi olarak çok dillidir. Kanada, Filipinler, Belçika, İsviçre ve Avrupa Birliği resmi çok dilliliğin örnekleridir. Aynı zamanda farklı grupların tanınması için gerekli olduğu ya da yabancıların kendisini tanıttığı ülke için bir avantaj olarak tanımlanmıştır.
Belirli ülkelerde/bölgelerde
Afganistan
Afganistan Anayasası,nın 16. maddesi uyarınca, Afgan hükümeti Peştuca ve Dari,ye resmi diller olarak eşit statü verir.
Belarus
Belarusça ve Rusya,nın Belarus Cumhuriyeti,nde resmi statüsü verir.
Kanada
Kanada Anayasası uyarınca, 1982 Kanada federal hükümeti resmi dil olarak İngilizce ve Fransızca,ya eşit statü verir. New Brunswick Eyaleti de Yukon gibi resmi olarak iki dillisir. Nunavut,un dört resmi dili var. Kuzeybatı Toprakları,nda on bir resmi dil vardır. Ancak tüm iller, hem İngilizce hem de Fransızca olarak gerekli bazı hizmetleri sunmaktadır.
Tek bir resmi dilin Kanadalı savunucuları ulusal kimliği desteklediğini söylüyor. Kanada,daki, tartışma, yerel çoğunluk dilinin özel sektör kamu işinin yapılmasına odaklanmaya odaklanmıştır. Örneğin Kanada,nın Quebec eyaletinde yasalar, azınlık İngilizce,nin eğitimde, işaretlerde ve işyerinde kullanımını kısıtlamaktadır.
Finlandiya
Finlandiya anayasasına göre, Fince Finlandiya ve İsveç cumhuriyetin resmi dilleridir. Vatandaşlar, devlet kurumlarıyla her iki dilde iletişim kurma hakkına sahiptir.
Almanya
Almanca, Almanya,nın resmi dilidir. Bununla birlikte, azınlık dillerinde resmen tanınan Sorbian (Yukarı Sorbiler ve Alt Sorbiler), Roman, Danimarkalı ve Kuzey Frizcesi yer almaktadır. Türkçe, Rusça ve İspanyolca gibi göçmen dilleri yaygındır, ancak resmi olarak tanınan diller değildir.
Hong Kong
Hong Kong'un iki resmi dili vardır: İngilizce ve Çince. Hong Kong Kantonu, günlük konuşmada kullanılır ve Geleneksel Çin, 1997 devir tesliminden önce Hong Kong'daki tek yazı sistemi olmuştur. Ancak, Anakara Çin'de resmi dil Mandarin ve Basitleştirilmiş Çince standart yazı sistemi olarak kullanılmaktadır. Zaman geçtikçe, Hong Kong'daki bazı tabelalar Çin'deki ve dünyadaki popülerliği nedeniyle Basitleştirilmiş Çince karakterlere dönüştürüldü. Ayrıca, anakaradan giderek daha fazla insan Hong Kong'u ziyaret ettikçe, geleneksel Çince karakterler, iki karakterli Çince karaktere sahip olmanın elverişsizliğinden dolayı yok oluyor gibi görünüyor. Bazı şirketler neredeyse tüm Hong Kong halkı geleneksel karakterleri kullanmaya devam ederken, işaretlerin karakterlerini değiştirmiş olabilirler.
Hindistan
Hindistan Anayasası (bölüm 17), Hindistan Hükümeti'nin resmi dilini Devanagari alfabesinde yazılan İngilizcenin yanı sıra Standart Hintçe olarak belirtir. Hindistan Anayasası Sekizinci Programı, programlanmış diller olarak adlandırılan ve tanınma, statü ve resmi teşvik verilmiş olan 22 dili listeler. Buna ek olarak, Hindistan Hükümeti, klasik dili Tamil, Sanskritçe, Kannada, Telugu, Malayalam ve Odia'ya ayırdı.
İsrail
İbranice ve Arapça İsrail'in resmi dilleridir. Çoğu devlet okulunda, ana öğretim dili İbranice'dir, İngilizce ikinci bir dil olarak öğretilir ve çoğu öğrenci genellikle Arapça olmak üzere üçüncü bir dil öğrenir ancak zorunlu değildir. Diğer devlet okulları ana öğretim dili olarak Arapça'ya sahiptir ve İbraniceyi ikinci dil olarak ve üçüncü dil olarak İngilizce öğretir. Hem İbranice hem de Arapça'da eşit olarak öğretmeyi amaçlayan iki dilli okullar da vardır. İngilizce, Rusça, Amharca, Yidiş ve Ladino gibi İbranice ve Arapça dışındaki bazı diller biraz özel bir statüye sahiptir, ancak resmi diller olarak kabul edilmez. Örneğin, özel olarak sahip olunan TV kanallarının yayınlanma süresinin en az %5'inin Rusçaya çevrilmesi (Arapça'ya benzer bir imtiyaz verilir), uyarılar birkaç dile çevrilmelidir, işaretler çoğunlukla üç dillidir (İbranice, Arapça ve İngilizce). ve hükümet Yidiş ve Ladino kültürünü (İbranice kültür ve Arap kültürünün yanında) destekliyor.