Ozon

Ozon

İsimler
IUPAC adı Trioksijen
Diğer isimler 2λ4-trioksidien; 'catena' - trioksijen
Tanımlayıcılar
CAS Numarası	10028-15-6 Y
ChEBI	CHEBI:25812 Y
ChemSpider	23208 Y
EC numarası	233–069–2
Gmelin Referansı	1101
Jmol 3D modeli	Etkileşimli görüntü
MeSH	Ozon
PubChem	24823
RTECS numarası	RS8225000
UNII	66H7ZZK23N Y
InChI InChI=1S/O3/c1-3-2 Y Key: CBENFWSGALASAD-UHFFFAOYSA-N Y InChI=1/O3/c1-3-2 Key: CBENFWSGALASAD-UHFFFAOYAY
SMILES [O-][O+]=O
Özellikleri
kimyasal formül	O3
Mol kütlesi	48,00 g·mol−1
Görünüş	Renksiz ila soluk mavi gaz
Odor	Pungent
Yoğunluk	2.144 mg cm−3 (0 °C'de)
Erime noktası	−192.2 °C; −313.9 °F; 81.0 K
Kaynama noktası	−112 °C; −170 °F; 161 K
sulu çözelti	1.05 g L−1 (0 °C'de)
Çözünürlük in diğer çözücüler	CCl4, sülfürik asit içinde çok çözünür
Buhar basıncı	55.7 atm (−12.15 °C or 10.13 °F or 261.00 K)
Manyetik duyarlılık (χ)	+6.7·10−6 cm3/mol
Kırılma indisi (nD)	1.2226 (sıvı), 1.00052 (gaz, STP, 546 nm -yüksek dağılım not edin)
Yapısı
Uzay grubu	C2v
Koordinasyon geometrisi	Digonal
Moleküler şekil	Dihedral
hibridizasyon	sp2 for O1
Dipol	0.53 D
Termokimya
Std molar entropi (So298)	238.92 J K−1 mol−1
standart Oluşum entalpi (ΔfHo298)	142.67 kJ mol−1
Tehlikeler
GHS piktogramlar
GHS işaret kelimesi	Danger
GHS Tehlike bildirimleri	H270, H314, H318
NFPA 704	0 4 4 OX
Öldürücü doz veya konsantrasyon (LD, LC):
LCLo (lowest published)	12.6 ppm (fare, 3 hr) 50 ppm (insan, 30 min) 36 ppm (tavşan, 3 hr) 21 ppm (fare, 3 hr) 21.8 ppm (sıçan, 3 hr) 24.8 ppm (Gine domuzu, 3 hr) 4.8 ppm (sıçan, 4 hr)
Abd sağlık maruz kalma limitleri (NIOSH):
PEL (Permissible)	TWA 0.1 ppm (0.2 mg/m3)
REL (Recommended)	C 0.1 ppm (0.2 mg/m3)
IDLH (Immediate danger)	5 ppm
İlgili bileşikler
İlgili bileşikler	Sulfur dioxide Trisulfur Disulfur monoxide Cyclic ozone
Aksi belirtilmediği sürece, veriler malzemelerin standart hallerinde verilir (25 °C'de [77 °F], 100 kPa).
Y Doğru (Nedir YN ?)
Bilgikutusu referansı

Ozon veya trioksijen, O₃ kimyasal formülüne sahip inorganik bir moleküldür. Belirgin bir keskin kokusu olan soluk mavi bir gazdır. Diyatomik allotrop O₂'den çok daha az kararlı olan ve düşük atmosferde O₂'ye (dioksijen) parçalanan bir oksijen allotropudur. Ozon, Dünya atmosferindeki ultraviyole (UV) ışığın ve elektriksel deşarjların etkisiyle dioksijen'den oluşur. Güneşin ultraviyole (UV) radyasyonunun çoğunu emen stratosferin ozon tabakasında en yüksek konsantrasyonu ile, ikincisi boyunca çok düşük konsantrasyonlarda bulunur.

Ozonun kokusu kloru andırır ve havada 0.1 ppm kadar düşük konsantrasyonlarda birçok kişi tarafından algılanabilir. Ozonun O₃ yapısı 1865 yılında belirlendi. Molekülün daha sonra bükülmüş bir yapıya sahip olduğu ve zayıf bir şekilde paramanyetik olduğu kanıtlandı. Standart koşullarda, ozon, giderek kriyojenik sıcaklıklarda koyu mavi bir sıvıya ve son olarak mor-siyah bir katıya yoğunlaşan soluk mavi bir gazdır. Ozonun daha yaygın dioksijen ile ilgili kararsızlığı, hem konsantre gazın hem de sıvı ozonun yüksek sıcaklıklarda patlayarak ayrışabileceği veya kaynama noktasına hızlı ısınacağı şekildedir. Bu nedenle ticari olarak yalnızca düşük konsantrasyonlarda kullanılır.

Ozon, güçlü bir oksidandır (dioksijen'den çok daha fazladır) ve oksidasyonla ilgili birçok endüstriyel ve tüketici uygulamasına sahiptir. Bununla birlikte, bu aynı yüksek oksitleme potansiyeli, ozonun hayvanlarda mukoza ve solunum dokularına ve ayrıca bitkilerdeki dokulara yaklaşık 0.1 ppm konsantrasyonlarının üzerinde zarar vermesine neden olur. Bu, ozonu yer seviyesine yakın güçlü bir solunum tehlikesi ve kirletici haline getirirken, ozon tabakasında daha yüksek bir konsantrasyon (iki ila sekiz ppm) yararlıdır ve zararlı UV ışığının Dünya yüzeyine ulaşmasını önler.