11. Grup Elementleri

periyodik tablodaki 11. grup
Grup 10 ←    → Grup 12
IUPAC grup numarası 11 Element göre ad bakır grubu Önemsiz adı coinage metals CAS grup numarası (ABD, A-B-A modeli) IB eski IUPAC numarası (Avrupa, A-B modeli) IB
↓ periyot
4	Bakır (Cu) 29 Geçiş metali
5	Gümüş (Ag) 47 Geçiş metali
6	Altın (Au) 79 Geçiş metali
7	Röntgenyum (Rg) 111 bilinmeyen kimyasal özellikler
Legend ilkel element sentetik eleman Atom numarası rengi: black=katı

11. Grup Elementleri, modern IUPAC numaralandırmasına göre, periyodik tablodaki bakır (Cu), gümüş (Ag) ve altın (Au) 'dan oluşan bir grup kimyasal elementtir. Roentgenium (Rg) de bu gruba periyodik cetvelde yerleştirilir, bununla birlikte, ağır homolog gibi altın gibi davrandığını doğrulamak için henüz kimyasal bir deney yapılmadı. Grup 11, eski kullanımlarından dolayı metal metalleri olarak da bilinir. Muhtemelen keşfedilen ilk üç unsurdu. Bakır, gümüş ve altın hepsi doğal olarak elemental biçimde oluşur.

Tarihçe

Grubun roentgenium dışındaki tüm elementleri, tarih öncesi zamanlardan beri biliniyor, çünkü hepsi doğada metalik formda oluşuyor ve bunların çıkarılması için metalürji çıkarmak gerekli değildir.

Roentgenium 1994'te, röntgen-272 yapmak için nikel-64 atomlarını bizmut-209'a bombardıman ederek yapıldı.

Özellikleri

Diğer gruplar gibi, bu ailenin üyeleri de elektron konfigürasyonunda, özellikle en dış kabuklarda kalıplar gösterirler, bununla birlikte kimyasal davranışta eğilimler ortaya çıkar, bununla birlikte röntgen muhtemelen bir istisnadır:

Z	Element	Elektron / kabuk sayısı
29	bakır	2, 8, 18, 1
47	gümüş	2, 8, 18, 18, 1
79	altın	2, 8, 18, 32, 18, 1
111	röntgenyum	2, 8, 18, 32, 32, 18, 1 (tahmini)

Tüm Grup 11 elemanları nispeten inert, korozyona dayanıklı metallerdir. Bakır ve altın renklidir.

Bu elemanlar düşük elektrik direncine sahip olduğundan kablolama için kullanılırlar. Bakır en ucuz ve en çok kullanılanıdır. Entegre devreler için bağ telleri genellikle altındır. Bazı özel uygulamalarda gümüş ve gümüş kaplamalı bakır kablolar bulunur.

Bulunuşu

Bakır, Şili, Çin, Meksika, Rusya ve ABD'de doğal haliyle oluşur. Çeşitli doğal bakır cevherleri şunlardır: bakır piritler (CuFeS₂), cuprit veya yakut bakır (Cu₂O), sülfürlü bakır (Cu₂S), malakit, (Cu(OH)₂CuCO₃) ve azurit (Cu(OH)₂2CuCO₃).

Bakır pirit başlıca cevherdir ve dünya bakır üretiminin yaklaşık %76'sını verir.

Üretim

Gümüş, doğal formda, altın (elektrum) alaşımı olarak ve sülfür, arsenik, antimon veya klor içeren cevherlerde bulunur. Cevherler argentit (Ag₂S), klorarjirit gümüşü içeren pirrarjit (AgCl) ve pirrarjit (Ag₃SbS₃) içerir. Parkes işlemi ile gümüş elde edilir.

Uygulamalar

Bu metaller, özellikle de gümüş, parasal veya dekoratif değerleri dışındaki endüstriyel uygulamalar için gerekli olmalarını sağlayan olağandışı özelliklere sahiptir. Hepsi mükemmel elektrik iletkenleridir. Tüm metallerin en iletken (hacimce), bu sıraya göre gümüş, bakır ve altındır. Gümüş aynı zamanda en termal iletken elemandır ve en fazla ışık yansıtan elemandır. Gümüş, gümüş üzerinde oluşan kararmanın hala oldukça elektriksel olarak iletken olma özelliğine sahip değildir.

Bakır, elektrik kablolamasında ve devrelerinde yaygın olarak kullanılır. Altın temaslar bazen hassas ekipmanlarda korozyondan korunma yetenekleri nedeniyle bulunur. Gümüş, kritik görev uygulamalarında elektriksel temaslar olarak yaygın şekilde kullanılır ve fotoğrafçılıkta da kullanılır (çünkü gümüş nitrat ışığa maruz kaldığında metale döner), tarım, tıp, audiophile ve bilimsel uygulamalarda kullanılır.

Altın, gümüş ve bakır oldukça yumuşak metallerdir ve bu nedenle günlük kullanımda madeni para olarak kolayca zarar görürler. Değerli metal ayrıca kullanım yoluyla kolayca aşınmış olabilir. Nümismatik fonksiyonlarında bu metaller, daha fazla dayanıklılık sağlamak için diğer metallerle alaşımlanmalıdır. Diğer metallerle alaşımlama, elde edilen madeni paraları daha da zorlaştırır, deforme olma olasılığı daha düşüktür ve aşınmaya karşı daha dirençlidir.

Altın paralar: Altın paralar tipik olarak %90 altın (örneğin, 1933 öncesi ABD paraları ile) veya 22 ayar (%91.66) altın (örneğin, mevcut tahsil edilmiş madeni paralar ve Krugerrands) olarak üretilir ve bakır ve gümüş her durumda kalan ağırlığı oluşturur. Külçe altın sikkeleri %99,999'a kadar altınla üretiliyor (Kanada Gold Maple Leaf serisinde).

Gümüş paralar: Gümüş paralar tipik olarak %90 gümüş olarak üretilir - ABD'de 1965 öncesi basılan madeni paralar (birçok ülkede dolaştırılmıştır) veya 1920 öncesi İngiliz Topluluğu ve diğer gümüş madeni paralar için bakırlı, gümüş (%92.5) madeni paralar her durumda kalan ağırlığı telafi etmek kullanıldı. Eski Avrupa paraları yaygın olarak %83.5 gümüşle üretilirdi. Modern gümüş külçe paraları genellikle %99.9 ile %99.999 arasında değişen saflıkla üretilir.

Bakır paralar: Bakır madeni paralar genellikle %97 civarında oldukça yüksek saflıktadır ve genellikle az miktarda çinko ve kalay ile alaşımlıdır.

Enflasyon, madeni paraların değerinin, tarihsel olarak kullanılan metallerin sabit para birimi değerinin altına düşmesine neden olmuştur.

Bu, çoğu modern metalin temel metallerden yapılmasına neden olmuştur - sırayla bakır nikel (yaklaşık 80:20, gümüş renkli) nikel-pirinç (bakır (75), nikel (5) ve çinko (20), altın renk), manganez-pirinç (bakır, çinko, manganez ve nikel), bronz veya basit kaplamalı çelik oluşturur.

Biyolojik rol ve toksisite

Bakır, aşırı miktarda toksik olmasına rağmen, yaşam için önemlidir. Bakırın hastane kapı düğmelerinin hastalıkların yayılmasını engellemesinde yararlı olmasını sağlayan antimikrobiyal özelliklere sahip olduğu gösterilmiştir. Bakır kaplarda yemek yemenin, bakır toksisitesi riskini arttırdığı bilinmektedir.

Elemental altın ve gümüşün bilinen hiçbir toksik etkisi veya biyolojik kullanımı yoktur, ancak altın tuzları karaciğer ve böbrek dokusuna toksik olabilir. Bakır gibi, gümüş de antimikrobiyal özelliklere sahiptir. Altın veya gümüş içeren preparatların uzun süreli kullanımı, bu metallerin vücut dokusunda birikmesine de yol açabilir; Sonuçlar sırasıyla kriyazis ve arji olarak bilinen geri dönüşümsüz fakat görünüşte zararsız pigmentasyon koşullarıdır.

Kısa ömürlü ve radyoaktif olmasından dolayı, roentjeniumun biyolojik kullanımı yoktur, ancak radyoaktivitesi nedeniyle aşırı derecede zararlıdır.

Kaynak

Burdaki yer alan bilgiler en:Group 11 element sayfası'ndan çevirilerek edinilmiştir.