Lavrensiyum

Lavrensiyum, ₁₀₃Lr
Lavrensiyum
Telaffuz	i/ləˈrɛnsiəm/ (lə-REN-see-əm)
Görünüm	silvery (tahmini)
Periyodik tablodaki Lavrensiyum
	nobelyum ← lavrensiyum → rutherfordiyum
Atom numarası (Z)	103
Grup	grup n/a (bazen 3. grup olarak kabul edilir)
Period	periyot 7
Blok	f-blok (bazen d-blok olarak kabul edilir)
Element kategorisi	Aktinit, bazen bir geçiş metali olarak kabul edilir
Elektron konfigürasyonu	[Rn] 5f14 7s2 7p1
Kabuk başına elektron	2, 8, 18, 32, 32, 8, 3
Fiziksel özellikler
STP de Faz	solid (tahmini)
Erime noktası	1900 K (1627 °C, 2961 °F) (tahmini)
Yoğunluk (r.t. yakın)	~15.6–16.6 g/cm3 (tahmini)
Atom özellikleri
Oksidasyon durumları	+3
Elektronegatiflik	Pauling ölçeği: 1.3 (tahmini)
İyonlaşma enerjisi	1.: 478.6 kJ/mol ; 2.: 1428.0 kJ/mol (tahmini); 3.: 2219.1 kJ/mol (tahmini); ;
Diğer özellikler
Kristal yapı	yakın altıgen paketleme (hcp) ; (tahmini)
CAS Numarası	22537-19-5
Tarihçe
Adlandırma	Ernest Lawrence'den sonra
Keşfeden	Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı ve Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsü (1961–1971)
lavrensiyum ana izotopları
22% ε	254No
22% SF
	view; talk; edit; \| referanslar

Lavrensiyum, sembolü Lr (eski kısatma Lw) ve atom numarası 103 olan sentetik bir kimyasal elementtir. Adını birçok yapay radyoaktif elementi keşfetmek için kullanılan bir cihaz olan siklotronun mucidi Ernest Lawrence onuruna almıştır. Bir radyoaktif metal olan lavrensiyum on birinci transuranik elementtir ve aynı zamanda aktinid serisinin son üyesidir. Atom numarası 100'ün üzerinde olan tüm elementler gibi, lavrensiyum da sadece daha hafif elementleri yüklü partiküller ile bombardıman ederek partikül hızlandırıcılarda üretilebilir. Halen on üç lavrensiyum izotopu bilinmektedir; en kararlı olanı, 11 saatlik yarılanma ömrü ile ²⁶⁶Lr'dir, ancak daha kısa ömürlü ²⁶⁰Lr (yarı ömür 2.7 dakika), daha büyük ölçekte üretilebildiği için kimyada en yaygın olarak kullanılmaktadır.

Kimya deneyleri, lavrensiyumun periyodik tablodaki lutesyuma daha ağır bir homolog olarak davrandığını ve üç değerlikli bir element olduğunu doğrulamıştır. Bu nedenle, 7. periyot geçiş metallerinin ilki olarak da sınıflandırılabilir: bununla birlikte, elektron konfigürasyonu periyodik tablodaki konumu için anormaldir ve homolog lutesyumunun s²d konfigürasyonu yerine bir s²p konfigürasyonuna sahiptir. Bu, lavrensiyumun periyodik tablodaki konumu için beklenenden daha uçucu olabileceği ve kurşununki ile karşılaştırılabilir bir oynaklığa sahip olabileceği anlamına gelir.

1950'lerde, 1960'larda ve 1970'lerde, Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki laboratuarlardan çeşitli kalitede lavrensiyum sentezine dair birçok iddia yapıldı. Keşfin önceliği ve dolayısıyla elementin isimlendirilmesi Sovyet ve Amerikalı bilim adamları arasında tartışıldı ve Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği (IUPAC) başlangıçta elementin resmi adı olarak lavensiyum kurdu ve Amerikan ekibine keşif, bu 1997'de yeniden değerlendirildi ve her iki ekibe de keşif için ortak kredi verdi, ancak elementin adını değiştirmedi.

Kaynak

↑ Emsley, John (2011). Nature's Building Blocks: An A-Z Guide to the Elements (New ed.). New York, NY: Oxford University Press. p. 278–9. ISBN 978-0-19-960563-7.
↑ Fournier, Jean-Marc (1976). "Bonding and the electronic structure of the actinide metals". Journal of Physics and Chemistry of Solids. 37 (2): 235–244. Bibcode:1976JPCS...37..235F. doi:10.1016/0022-3697(76)90167-0.
↑ Penneman, R. A.; Mann, J. B. (1976). "'Calculation chemistry' of the superheavy elements; comparison with elements of the 7th period". Proceedings of the Moscow Symposium on the Chemistry of Transuranium Elements: 257–263. doi:10.1016/B978-0-08-020638-7.50053-1.
↑ Brown, Geoffrey (2012). The Inaccessible Earth: An integrated view to its structure and composition. Springer Science & Business Media. p. 88. ISBN 9789401115162.
↑ http://cen.acs.org/articles/93/i15/Lawrencium-Ionization-Energy-Measured.html?cq_ck=1428631698138
↑ Östlin, A.; Vitos, L. (2011). "First-principles calculation of the structural stability of 6d transition metals". Physical Review B. 84 (11). Bibcode:2011PhRvB..84k3104O. doi:10.1103/PhysRevB.84.113104.

[emsley-1] Emsley, John (2011). Nature's Building Blocks: An A-Z Guide to the Elements (New ed.). New York, NY: Oxford University Press. p. 278–9. ISBN 978-0-19-960563-7.

[density-2] Fournier, Jean-Marc (1976). "Bonding and the electronic structure of the actinide metals". Journal of Physics and Chemistry of Solids. 37 (2): 235–244. Bibcode:1976JPCS...37..235F. doi:10.1016/0022-3697(76)90167-0.

[Penneman-3] Penneman, R. A.; Mann, J. B. (1976). "'Calculation chemistry' of the superheavy elements; comparison with elements of the 7th period". Proceedings of the Moscow Symposium on the Chemistry of Transuranium Elements: 257–263. doi:10.1016/B978-0-08-020638-7.50053-1.

[4] Brown, Geoffrey (2012). The Inaccessible Earth: An integrated view to its structure and composition. Springer Science & Business Media. p. 88. ISBN 9789401115162.

[5] ttp://cen.acs.org/articles/93/i15/Lawrencium-Ionization-Energy-Measured.html?cq_ck=1428631698138

[hcp-6] Östlin, A.; Vitos, L. (2011). "First-principles calculation of the structural stability of 6d transition metals". Physical Review B. 84 (11). Bibcode:2011PhRvB..84k3104O. doi:10.1103/PhysRevB.84.113104.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

Lavrensiyum

Kaynak

Gezinti menüsü

Ara