Baryum

Baryum
Tehlikeler
GHS piktogramlar
GHS işaret kelimesi	Danger
GHS Tehlike bildirimleri	H261
GHS Önlem Açıklamaları	P231, P232, P335+334, P370+378, P402+404
NFPA 704	3 0 1 W
	Aksi belirtilmediği sürece, veriler malzemelerin standart hallerinde verilir (25 °C'de [77 °F], 100 kPa).
	Bilgikutusu referansı

Baryum, ₅₆Ba
Baryum
Telaffuz	/ˈbɛəriəm/ (BAIR-ee-əm)
Görünüm	gümüşi gri; soluk sarı tonlu
Standart atom ağırlığı Ar, std(Ba)	137.327(7)
Periyodik tablodaki Baryum
	sezyum ← baryum → lantan
Atom numarası (Z)	56
Grup	grup 2 (alkaline toprak metal)
Period	periyot 6
Blok	s-blok
Element kategorisi	Toprak alkali metal
Elektron konfigürasyonu	[Xe] 6s2
Kabuk başına elektron	2, 8, 18, 18, 8, 2
Fiziksel özellikler
STP de Faz	katı
Erime noktası	1000 K (727 °C, 1341 °F)
Kaynama noktası	2118 K (1845 °C, 3353 °F)
Yoğunluk (r.t. yakın)	3.51 g/cm3
sıvı olduğunda ( m.p.)	3.338 g/cm3
Isı entalpisi	7.12 kJ/mol
Buharlaştırma ısı	142 kJ/mol
Molar ısı kapasitesi	28.07 J/(mol·K)
Atom özellikleri
Oksidasyon durumları	+1, +2 (a güçlü baz oksit)
Elektronegatiflik	Pauling ölçeği: 0.89
İyonlaşma enerjisi	1.: 502.9 kJ/mol ; 2.: 965.2 kJ/mol ; 3.: 3600 kJ/mol ; ;
Atom yarıçapı	deneysel: 222 pm
Kovalent yarıçapı	215±11 pm
Van der Waals yarıçapı	268 pm
	; baryum spektral çizgileri
Diğer özellikler
Kristal yapı	hacim merkezli kübik (bcc)
Sesin hızı kalay çubuk	1620 m/s (20 °C)
Termal Genleşme	20.6 µm/(m·K) (25 °C)
Termal iletkenlik	18.4 W/(m·K)
Elektriksel direnç	332 nΩ·m (20 °C)
Manyetik sıralama	paramanyetik
Manyetik alınganlık	+20.6·10−6 cm3/mol
Young modülü	13 GPa
Kayma modülü	4.9 GPa
Bulk modülü	9.6 GPa
Mohs sertliği	1.25
CAS Numarası	7440-39-3
Tarihçe
Keşfeden	Carl Wilhelm Scheele (1772)
İlk izolasyon	Humphry Davy (1808)
baryum ana izotopları
	view; talk; edit; \| referanslar

Baryum, sembolü Ba ve atom numarası 56 olan kimyasal bir elementtir. Grup 2'deki beşinci elementtir ve yumuşak, gümüş renkli alkali toprak metaldir. Yüksek kimyasal reaktivitesi nedeniyle, baryum doğada asla serbest bir element olarak bulunmaz. Modern öncesi zamanlarda baryta olarak bilinen hidroksiti, bir mineral olarak oluşmaz, ancak baryum karbonat ısıtılarak hazırlanabilir.

Baryumun en yaygın doğal olarak oluşan mineralleri, her ikisi de suda çözünmeyen barit (baryum sülfat, BaSO₄) ve witherittir (baryum karbonat, BaCO₃). Baryum adı, "ağır" anlamına gelen Yunanca βαρύς'dan (barys) simya türevi "baryta" dan gelmektedir. Barik, baryumun sıfat şeklidir. Baryum 1774'te yeni bir element olarak tanımlandı, ancak elektrolizin gelişiyle 1808'e kadar bir metale indirgenmedi.

Barium'un çok az endüstriyel uygulaması vardır. Tarihsel olarak, vakum tüpleri için bir toplayıcı olarak ve dolaylı olarak ısıtılmış katotlar üzerinde salımsal kaplama olarak oksit formunda kullanılmıştır. YBCO (yüksek sıcaklık süperiletkenleri) ve elektro seramiklerin bir bileşenidir ve mikro yapıdaki karbon tanelerinin boyutunu azaltmak için çelik ve dökme demire eklenir. Yeşil bir renk vermek için havai fişeklere baryum bileşikleri eklenir. Baryum sülfat, insan gastrointestinal sisteminin görüntülenmesi için X-ışını radyokontrast ajanları olarak olduğu kadar daha saf bir formda olduğu kadar, petrol kuyusu sondaj sıvısına çözünmeyen bir katkı maddesi olarak da kullanılmaktadır. Çözünür baryum iyonu ve çözünür bileşikler zehirlidir ve kemirgenlerde öldürücü olarak kullanılmıştır.

Tarihçe

Orta Çağ'ın başlarındaki simyacılar bazı baryum minerallerini biliyorlardı. İtalya, Bologna yakınlarındaki volkanik kayalarda pürüzsüz çakıl taşı benzeri mineral barit taşları bulundu ve bu nedenle "Bologna taşları" olarak adlandırıldı. Simyacılar onlardan etkilendi çünkü ışığa maruz kaldıktan sonra yıllarca parlayacaklardı. Organiklerle ısıtılan baritin fosforesan özellikleri 1602'de V. Casciorolus tarafından açıklandı.

Carl Scheele, 1774'te baritin yeni bir element içerdiğini belirledi, ancak baryumu izole edemedi. Johan Gottlieb Gahn da benzer çalışmalarda iki yıl sonra baryum oksidi izole etti. baryum okside ilk olarak Guyton de Morveau tarafından "barote" olarak adlandırıldı, bu isim Antoine Lavoisier tarafından baryta olarak değiştirildi. Ayrıca 18. yüzyılda, İngiliz mineralog William Withering, Cumberland'ın kurşun madenlerinde, artık cerit olarak bilinen ağır bir mineral olduğunu fark etti. Baryum ilk olarak 1808'de İngiltere'de Sir Humphry Davy tarafından erimiş baryum tuzlarının elektrolizi ile izole edildi. Davy, kalsiyum ile benzer şekilde, baryta'dan sonra "baryum" olarak adlandırılır ve "-ium" ucu metal bir elementi ifade eder. Robert Bunsen ve Augustus Matthiessen, erimiş bir baryum klorür ve amonyum klorür karışımının elektroliziyle saf baryum elde etti.

Brin sürecinde saf oksijen üretimi, 1900'lerin başında elektroliz ve sıvılaştırılmış havanın fraksiyonel damıtılması ile değiştirilmeden önce, 1880'lerde büyük ölçekli bir baryum peroksit uygulamasıydı. Bu süreçte baryum oksit, oksijen salgılayarak 700 °C'nin (1,292 °F) üzerinde ayrışan baryum peroksit oluşturmak için 500–600 °C'de (932–1,112 °F) hava ile reaksiyona girer:

2 BaO + O₂ ⇌ 2 BaO₂

Baryum sülfat ilk olarak 1908'de sindirim sisteminin X-ışını görüntülemesinde bir radyokontrast maddesi olarak uygulanmıştır.

Karakteristikleri

Fiziki ozellikleri

Baryum, ultra saf olduğunda hafif altın rengi olan yumuşak, gümüşi beyaz bir metaldir. Baryum metalinin gümüşi beyaz rengi, havada oksitlenme üzerine hızla yok olur ve koyu gri bir oksit tabakası oluşturur. Baryum orta özgül ağırlığa ve iyi elektriksel iletkenliğe sahiptir. Ultra saf baryumun hazırlanması çok zordur ve bu nedenle baryumun birçok özelliği henüz tam olarak ölçülmemiştir.

Oda sıcaklığında ve basıncında, baryum 503 pikometre mesafe ile hacim merkezli kübik bir yapıya sahiptir ve ısıtma ile yaklaşık 1.8×10⁻⁵/°C. oranında genleşir. Mohs sertliği 1.25 olan çok yumuşak bir metaldir. 1.000 K (730 °C; 1.340 °F) erime sıcaklığı daha hafif stronsiyum (1,050 K veya 780 °C veya 1,430 °F) ve daha ağır radyum (973 K veya 700 °C veya 1,292 °F) arasında orta düzeydedir; ancak 2,170 K (1,900 °C; 3,450 °F) olan kaynama noktası stronsiyumunkini (1,655 K veya 1,382 °C veya 2,519 °F) aşmaktadır. Yoğunluk (3.62 g / cm3) yine stronsiyum (2.36 g /cm³) ve radyum (-5 g /cm³) arasında orta düzeydedir.

Kimyasal reaktivite

Baryum kimyasal olarak magnezyum, kalsiyum ve stronsiyuma benzer, ancak daha da reaktiftir. Her zaman +2 oksidasyon durumunu gösterir. Çoğu istisna, yalnızca BaF gibi gaz fazında karakterize edilen birkaç nadir ve kararsız moleküler türdedir, ancak son zamanlarda bir grafit interkalasyon bileşiğinde bir baryum (I) türü rapor edilmiştir. Kalkojenlerle reaksiyonlar yüksek derecede ekzotermiktir (salım enerjisi); oksijen veya hava ile reaksiyon oda sıcaklığında gerçekleşir ve bu nedenle baryum yağ altında veya inert bir atmosferde depolanır. Karbon, nitrojen, fosfor, silikon ve hidrojen gibi diğer ametaller ile reaksiyonlar genellikle ekzotermiktir ve ısıtma ile devam eder. Su ve alkollerle reaksiyonlar çok ekzotermiktir ve hidrojen gazı açığa çıkarır:

Ba + 2 ROH → Ba(OR)₂ + H₂↑ (R bir alkil grubu veya bir hidrojen atomudur)

Baryum, Ba(NH₃)₆ gibi kompleksler oluşturmak için amonyakla reaksiyona girer.

Metal, çoğu asit tarafından kolaylıkla saldırıya uğrar. Sülfürik asit dikkate değer bir istisnadır çünkü pasifleştirme, yüzeyde çözünmeyen baryum sülfat oluşturarak reaksiyonu durdurur. Baryum, alüminyum, çinko, kurşun ve kalay gibi çeşitli metallerle birleşerek metaller arası fazlar ve alaşımlar oluşturur.

Bileşikler

Seçilmiş alkali toprak ve çinko tuzları yoğunlukları, g/cm³
	O2−	S2−	F−	Cl−	SO2− 4	CO2− 3	O2− 2	H−
Ca2+ ^[5]^:4–48–50	3.34	2.59	3.18	2.15	2.96	2.83	2.9	1.7
Sr2+ ^[5]^:4–86–88	5.1	3.7	4.24	3.05	3.96	3.5	4.78	3.26
Ba2+ ^[5]^:4–43–45	5.72	4.3	4.89	3.89	4.49	4.29	4.96	4.16
Zn2+ ^[5]^:4–95–96	5.6	4.09	4.95	2.09	3.54	4.4	1.57	—

Baryum tuzları, çözüldüğünde katı haldeyken tipik olarak beyazdır ve baryum iyonları belirli bir renk sağlamaz. Halojenürler haricinde, stronsiyum veya kalsiyum analoglarından daha yoğundurlar (tabloya bakın; karşılaştırma için çinko verilmiştir).

Baryum hidroksit ("baryta"), baryum karbonatı ısıtarak onu üreten simyacılar tarafından biliniyordu. Kalsiyum hidroksitin aksine, sulu çözeltilerde çok az CO₂ emer ve bu nedenle atmosferik dalgalanmalara karşı duyarsızdır. Bu özellik, pH ekipmanının kalibre edilmesinde kullanılır.

Uçucu baryum bileşikleri, bir baryum bileşiğini tespit etmek için etkili bir test olan yeşil ila soluk yeşil bir alevle yanar. Renk, 455.4, 493.4, 553.6 ve 611.1 nm'de spektral çizgilerden elde edilir.

Organobaryum bileşikleri, büyüyen bir bilgi alanıdır: yakın zamanda keşfedilenler, dialkilbaryumlar ve alkil halobaryumlardır.

İzotopları

Yerkabuğunda bulunan baryum, yedi ilkel çekirdek (baryum-130, 132 ve 134 ila 138) karışımıdır. Baryum-130, yarı ömürü (0.5–2.7)×10²¹ yıl (evrenin yaşının yaklaşık 10¹¹) ile çift beta artı bozunma yoluyla ksenon-130'a çok yavaş radyoaktif bozunmaya uğrar. Bolluğu, doğal baryumunkinin -% 0.1'i kadardır. Teorik olarak, baryum-132 benzer şekilde xenon-132'ye çift beta bozunmasına uğrayabilir; bu bozunma tespit edilmedi. Bu izotopların radyoaktiviteleri o kadar zayıftır ki, hayati tehlike oluşturmazlar.

Kararlı izotoplardan baryum-138, tüm baryumların %71.7'sini oluşturur; diğer izotoplar azalan kütle sayısı ile azalan bolluğa sahiptir.

Toplamda, baryum, kütle olarak 114 ile 153 arasında değişen yaklaşık 40 bilinen izotopa sahiptir. En kararlı yapay radyoizotop, yaklaşık 10,51 yıllık yarı ömre sahip baryum-133'tür. Diğer beş izotop, bir günden daha uzun yarı ömre sahiptir. Baryum ayrıca 10 meta duruma sahiptir, bunlardan baryum-133m1, yaklaşık 39 saatlik yarı ömürle en kararlı olanıdır.

Oluşum ve üretim

Baryum bolluğu yer kabuğunda %0,0425 ve deniz suyunda 13 μg/L'dir. Baryumun birincil ticari kaynağı, dünyanın birçok yerinde birikintileri olan bir baryum sülfat minerali olan barittir (barit veya ağır spar olarak da adlandırılır). Baritten çok daha az önemli olan başka bir ticari kaynak, bir baryum karbonat minerali olan witherittir. Ana maden yatakları İngiltere, Romanya ve eski SSCB'de bulunmaktadır.

Barit rezervlerinin 0,7 ila 2 milyar ton arasında olduğu tahmin ediliyor. Maksimum üretim olan 8,3 milyon ton 1981'de üretildi, ancak baryum metali veya bileşikleri için yalnızca %7-8 kullanıldı. Barit üretimi, 1990'ların ikinci yarısından bu yana 1996'da 5,6 milyon tondan, 2005'te 7,6'ya ve 2011'de 7,8'e yükseldi. Çin bu üretimin %50'den fazlasını oluşturuyor, ardından Hindistan (2011'de %14), Fas ( %8,3), ABD ( %8,2), Türkiye (%2,5), İran ve Kazakistan (her biri %2,6).

Çıkarılan cevher yıkanır, ezilir, sınıflandırılır ve kuvarsdan ayrılır. Kuvars cevherin içine çok derin nüfuz ederse veya demir, çinko veya kurşun içeriği anormal derecede yüksekse, köpük yüzdürme kullanılır. Ürün %98 saf barittir (kütlece); asgari demir ve silikon dioksit içeriği ile saflık %95'ten az olmamalıdır. Daha sonra karbon ile baryum sülfite indirgenir:

BaSO₄ + 2 C → BaS + 2 CO₂↑

Suda çözünür baryum sülfit, diğer bileşikler için başlangıç noktasıdır: BaS'nin oksijenle reaksiyona sokulması sülfat, nitrik asit ile nitrat, karbon dioksit, karbonat ve benzeri üretir. Nitrat, oksidi elde etmek için termal olarak ayrıştırılabilir. Baryum metali 1,100 °C'de (2,010 °F) alüminyum ile indirgenerek üretilir. İlk önce metaller arası bileşik BaAl₄ üretilir:

3 BaO + 14 Al → 3 BaAl₄ + Al₂O₃

BaAl₄, metali üretmek için baryum oksit ile reaksiyona giren bir ara üründür. Tüm baryumun azaltılmadığını unutmayın.

8 BaO + BaAl₄ → Ba↓ + 7 BaAl₂O₄

Kalan baryum oksit, oluşan alüminyum oksit ile reaksiyona girer:

BaO + Al₂O₃ → BaAl₂O₄

ve genel tepki 4 BaO + 2 Al → 3 Ba↓ + BaAl₂O₄ şeklindedir.

Baryum buharı yoğunlaştırılır ve bir argon atmosferinde kalıplara doldurulur. Bu yöntem ticari olarak kullanılır ve ultra saf baryum verir. Yaygın olarak satılan baryum yaklaşık %99 saftır, ana safsızlıklar stronsiyum ve kalsiyumdur (%0,8 ve %0,25'e kadar) ve diğer kirleticiler %0,1'den daha az katkıda bulunur.

1.200 °C'de (2.190 °F) silikon ile benzer bir reaksiyon, baryum ve baryum metasilikat verir. Elektroliz kullanılmaz çünkü baryum erimiş halojenürlerde kolayca çözünür ve ürün oldukça saf değildir.

Değerli taş

Baryum minerali benitoit (baryum titanyum silikat), çok nadir görülen mavi floresan bir değerli taş olarak bulunur ve Kaliforniya'nın resmi eyalet mücevheridir.

Uygulamalar

Metal ve alaşımlar

Baryum, metal olarak veya alüminyum ile alaşımlandığında, istenmeyen gazları (alıcı) TV resim tüpleri gibi vakum tüplerinden çıkarmak için kullanılır. Baryum, düşük buhar basıncı ve oksijen, nitrojen, karbondioksit ve suya karşı reaktivitesinden dolayı bu amaç için uygundur; soy gazları kristal kafes içinde çözerek kısmen bile uzaklaştırabilir. Bu uygulama, tüpsüz LCD ve plazma setlerin artan popülaritesi nedeniyle giderek ortadan kalkmaktadır.

Elemental baryumun diğer kullanımları küçüktür ve yapılarını iyileştiren silümine (alüminyum-silikon alaşımları) katkı maddesini içerir.

yatak alaşımları
kurşun-kalay lehim alaşımları - sürünme direncini artırmak için;
bujiler için nikelli alaşım;
aşılayıcı olarak çelik ve dökme demire katkı maddesi;
yüksek kaliteli çelik deoksidizatörleri olarak kalsiyum, manganez, silikon ve alüminyum içeren alaşımlar.

Baryum sülfat ve barit

Baryum sülfat (mineral barit, BaSO₄), petrol ve gaz kuyularında sondaj sıvısı olarak petrol endüstrisi için önemlidir. Bileşiğin çökeltisi (Fransızcadan "kalıcı beyaz" anlamına gelen "blanc fixe" olarak adlandırılır) boya ve verniklerde kullanılır; zil mürekkebinde dolgu maddesi olarak, plastik ve kauçuklarda dolgu maddesi olarak; kağıt kaplama pigmenti olarak; ve epoksiler gibi bazı polimerlerin fiziksel özelliklerini iyileştirmek için nanopartiküllerde kullanılır.

Baryum sülfatın toksisitesi düşük ve ca. 4.5 g/cm³(ve dolayısıyla X ışınlarına opaklık). Bu nedenle sindirim sisteminin X-ray görüntülemesinde ("baryum yemekleri" ve "baryum lavmanları") radyokontrast ajanı olarak kullanılır. Baryum sülfat ve çinko sülfit içeren bir pigment olan Lithopone, sülfitlere maruz kaldığında koyulaşmayan, iyi örtme gücüne sahip kalıcı bir beyazdır.

Diğer baryum bileşikleri

Yeşil renk havai fişekte baryumun kullanımı ile olur

Diğer baryum bileşikleri, çözünmeyen BaSO₄ için bir sorun olmayanBa²⁺ iyonlarının (baryum karbonat bir fare zehiridir) toksisitesiyle sınırlı olarak yalnızca niş uygulamaları bulur.

Floresan lambaların elektrotları üzerindeki baryum oksit kaplama, elektronların salınmasını kolaylaştırır.
Büyük atom yoğunluğu sayesinde baryum karbonat, camın kırılma indisini ve parlaklığını arttırır ve katot ışın tüpleri (CRT) TV setlerinden X-ışınlarının sızıntılarını azaltır.
Baryum, tipik olarak baryum nitrat olarak havai fişeklere sarı veya "elma" yeşili rengi verir; için parlak yeşil baryum monoklorür kullanılır.
Baryum peroksit, ray hatlarının kaynaklanması için alüminotermik reaksiyonda (termit) bir katalizördür. Ayrıca izli cephanede yeşil bir işaret ve bir ağartma maddesidir.
Baryum titanat, gelecek vaat eden bir elektro seramiktir.
Baryum florür, 0.15–12 mikrometrelik geniş şeffaflık aralığı nedeniyle kızılötesi uygulamalarda optik için kullanılır.
YBCO, nitrojenin kaynama noktasını (77 K veya -196,2 °C veya -321,1°F) aşan 93 K (-180,2 °C; -292,3 °F) geçiş sıcaklığına sahip sıvı nitrojen ile soğutulan ilk yüksek sıcaklık süper iletkendir. ).

Toksisite

Metalin yüksek reaktivitesinden dolayı, toksikolojik veriler sadece bileşikler için mevcuttur. Çözünür baryum bileşikleri zehirlidir. Düşük dozlarda, baryum iyonları bir kas uyarıcısı görevi görür ve daha yüksek dozlar sinir sistemini etkileyerek kalp düzensizliklerine, titremelere, halsizliğe, anksiyeteye, nefes darlığına ve felce neden olur. Bu toksisiteye, sinir sisteminin düzgün çalışması için kritik olan potasyum iyon kanallarını bloke eden Ba²⁺ neden olabilir. Suda çözünür baryum bileşikleri (yani baryum iyonları) tarafından hasar gören diğer organlar gözler, bağışıklık sistemi, kalp, solunum sistemi ve deridir, örneğin körlüğe ve hassasiyete neden olur.

Baryum kanserojen değildir ve biyolojik olarak birikmez. Çözünmeyen baryum bileşikleri içeren solunan toz akciğerlerde birikerek baritoz adı verilen iyi huylu bir duruma neden olabilir. Çözünmeyen sülfat toksik değildir ve nakliye yönetmeliklerinde tehlikeli mal olarak sınıflandırılmamıştır.

Potansiyel olarak şiddetli bir kimyasal reaksiyondan kaçınmak için, baryum metal bir argon atmosferinde veya mineral yağlar altında tutulur. Hava ile temas tehlikelidir ve tutuşmaya neden olabilir. Nem, sürtünme, ısı, kıvılcımlar, alevler, şoklar, statik elektrik ve oksitleyicilere ve asitlere maruziyetten kaçınılmalıdır. Baryum ile temas edebilecek her şey elektriksel olarak topraklanmalıdır. Metal ile çalışan herkes önceden temizlenmiş kıvılcım çıkarmayan ayakkabılar, aleve dayanıklı lastik giysiler, lastik eldivenler, önlük, gözlükler ve gaz maskesi giymelidir. Çalışma alanında sigara içmek tipik olarak yasaktır. Baryumu kullandıktan sonra iyice yıkamak gerekir.

Kaynak

↑ Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Elementlerin Kimyası (2. ed.). Butterworth-Heinemann. p. 112. ISBN 0-08-037941-9.
↑ Meija, Juris; et al. (2016). "Elementlerin Atom Ağırlıkları 2013 (IUPAC Teknik Raporu)". Saf ve Uygulamalı Kimya. 88 (3): 265–91. doi:10.1515/pac-2015-0305.
↑ Lide, D. R., ed. (2005). "Magnetic susceptibility of the elements and inorganic compounds". CRC Handbook of Chemistry and Physics (PDF) (86th ed.). Boca Raton (FL): CRC Press. ISBN 0-8493-0486-5.
↑ Weast, Robert (1984). CRC, Handbook of Chemistry and Physics. Boca Raton, Florida: Chemical Rubber Company Publishing. pp. E110. ISBN 0-8493-0464-4.
↑ ^5,0 ^5,1 ^5,2 ^5,3 ^5,4 Lide, D. R. (2004). CRC El Kitabı Kimya ve Fizik (84th ed.). Boca Raton (FL): CRC Press. ISBN 978-0-8493-0484-2.
↑ "Barium 237094".

[1] Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Elementlerin Kimyası (2. ed.). Butterworth-Heinemann. p. 112. ISBN 0-08-037941-9.

[CIAAW2013-2] Meija, Juris; et al. (2016). "Elementlerin Atom Ağırlıkları 2013 (IUPAC Teknik Raporu)". Saf ve Uygulamalı Kimya. 88 (3): 265–91. doi:10.1515/pac-2015-0305.

[3] Lide, D. R., ed. (2005). "Magnetic susceptibility of the elements and inorganic compounds". CRC Handbook of Chemistry and Physics (PDF) (86th ed.). Boca Raton (FL): CRC Press. ISBN 0-8493-0486-5.

[4] Weast, Robert (1984). CRC, Handbook of Chemistry and Physics. Boca Raton, Florida: Chemical Rubber Company Publishing. pp. E110. ISBN 0-8493-0464-4.

[Lide2004-5] 5,0 ^5,1 ^5,2 ^5,3 ^5,4 Lide, D. R. (2004). CRC El Kitabı Kimya ve Fizik (84th ed.). Boca Raton (FL): CRC Press. ISBN 978-0-8493-0484-2.

[6] "Barium 237094".

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]