Tungsten

Tungsten, ₇₄W
Tungsten
Telaffuz	/ˈtʌŋstən/ (TUNG-stən)
Alternatif isim	wolfram, pronounced: /ˈwʊlfrəm/ (WUUL-frəm)
Görünüm	grimsi beyaz, parlak
Standart atom ağırlığı Ar, std(W)	183.84(1)
Periyodik tablodaki Tungsten
	tantal ← tungsten → renyum
Atom numarası (Z)	74
Grup	6. grup
Period	periyot 6
Blok	d-blok
Element kategorisi	Geçiş metali
Elektron konfigürasyonu	[Xe] 4f14 5d4 6s2
Kabuk başına elektron	2, 8, 18, 32, 12, 2
Fiziksel özellikler
STP de Faz	katı
Erime noktası	3695 K (3422 °C, 6192 °F)
Kaynama noktası	6203 K (5930 °C, 10706 °F)
Yoğunluk (r.t. yakın)	19.3 g/cm3
sıvı olduğunda ( m.p.)	17.6 g/cm3
Isı entalpisi	52.31 kJ/mol
Buharlaştırma ısı	774 kJ/mol
Molar ısı kapasitesi	24.27 J/(mol·K)
Atom özellikleri
Oksidasyon durumları	−4, −2, −1, 0, +1, +2, +3, +4, +5, +6 (bir hafif asidik oksit)
Elektronegatiflik	Pauling ölçeği: 2.36
İyonlaşma enerjisi	1.: 770 kJ/mol ; 2.: 1700 kJ/mol ; ;
Atom yarıçapı	deneysel: 139 pm
Kovalent yarıçapı	162±7 pm
	; tungsten spektral çizgileri
Diğer özellikler
Kristal yapı	hacim merkezli kübik (bcc)
Sesin hızı klay çubuk	4620 m/s (r.t.) (sertleşir)
Termal Genleşme	4.5 µm/(m·K) (25 °C)
Termal iletkenlik	173 W/(m·K)
Elektriksel direnç	52.8 nΩ·m (20 °C)
Manyetik sıralama	paramanyetik
Manyetik alınganlık	+59.0·10−6 cm3/mol (298 K)
Young modülü	411 GPa
Kayma modülü	161 GPa
Bulk modülü	310 GPa
Poisson oranı	0.28
Mohs sertliği	7.5
Vickers sertliği	3430–4600 MPa
Brinell sertliği	2000–4000 MPa
CAS Numarası	7440-33-7
Tarihçe
Keşfeden ve ilk izolasyon	Juan José Elhuyar ve Fausto Elhuyar (1783)
Adlandıran	Torbern Bergman (1781)
tungsten ana izotopları
	view; talk; edit; \| referanslar

Tungsten veya wolfram, sembolü W ve atom numarası 74 olan kimyasal bir elementtir. Tungsten adı, "ağır taş" anlamına gelen tungstat minerali şelitin eski İsveççe isminden gelmektedir. Tungsten, Dünya'da doğal olarak bulunan nadir bir metaldir ve neredeyse yalnızca tek başına kimyasal bileşiklerdeki diğer elementlerle birleştirilmiştir. 1781'de yeni bir element olarak tanımlandı ve ilk olarak 1783'te metal olarak izole edildi. Önemli cevherleri arasında wolframit ve şelit bulunur.

Serbest element, sağlamlığı, özellikle 3,422 °C'de (6,192 °F; 3,695 K) eriyen, keşfedilen tüm elementler arasında en yüksek erime noktasına sahip olması nedeniyle dikkat çekicidir. Aynı zamanda en yüksek kaynama noktasına 5,930 °C'de (10,710 °F; 6,200 K) sahiptir. Yoğunluğu, suyun yoğunluğunun 19,25 katı, uranyum ve altınınkiyle karşılaştırılabilir ve kurşundan çok daha yüksektir (yaklaşık 1,7 kat). Polikristalin tungsten, doğası gereği kırılgan ve sert bir malzemedir (standart koşullar altında, birleştirilmemiş haldeyken), bu da çalışmayı zorlaştırır. Bununla birlikte, saf tek kristalli tungsten daha yumuşaktır ve sert çelik demir testeresi ile kesilebilir.

Tungsten'in birçok alaşımının akkor ampul filamentleri, X-ışını tüpleri (hem filaman hem de hedef olarak), gaz tungsten ark kaynağındaki elektrotlar, süper alaşımlar ve radyasyon kalkanı dahil olmak üzere çok sayıda uygulaması vardır. Tungsten'in sertliği ve yüksek yoğunluğu, ona nüfuz eden mermilerde askeri uygulamalar sağlar. Tungsten bileşikleri de sıklıkla endüstriyel katalizörler olarak kullanılır.

Tungsten, biyomoleküllerde meydana geldiği bilinen ve birkaç bakteri ve arke türünde bulunan üçüncü geçiş serisindeki tek metaldir. Herhangi bir canlı organizma için gerekli olduğu bilinen en ağır elementtir. Bununla birlikte, tungsten, molibden ve bakır metabolizmasına müdahale eder ve daha tanıdık hayvan yaşam biçimleri için biraz toksiktir.

Kaynak

↑ Meija, Juris; et al. (2016). "Elementlerin Atom Ağırlıkları 2013 (IUPAC Teknik Raporu)". Saf ve Uygulamalı Kimya. 88 (3): 265–91. doi:10.1515/pac-2015-0305.
↑ Berger, Dan. "Tungsten neden alt seviyeden bir elektronu 'tekmelemiyor'?". Bluffton College, USA.
↑ Lide, David R., ed. (2009). CRC El Kitabı Kimya ve Fizik (90. ed.). Boca Raton, Florida: CRC Press. p. 6-134. ISBN 978-1-4200-9084-0.
↑ Tolias P. (2017). "Analytical expressions for thermophysical properties of solid and liquid tungsten relevant for fusion applications". Nuclear Materials and Energy. 13: 42–57. Bibcode:2017arXiv170306302T. arXiv:1703.06302. doi:10.1016/j.nme.2017.08.002.
↑ Lide, D. R., ed. (2005). "Magnetic susceptibility of the elements and inorganic compounds" (PDF). CRC Handbook of Chemistry and Physics (86th ed.). Boca Raton (FL): CRC Press. ISBN 978-0-8493-0486-6.
↑ Weast, Robert (1984). CRC, Handbook of Chemistry and Physics. Boca Raton, Florida: Chemical Rubber Company Publishing. p. E110. ISBN 978-0-8493-0464-4.
↑ "Tungsten". Royal Society of Chemistry. Royal Society of Chemistry. May 2, 2020 Alınmıştır.

[CIAAW2013-1] Meija, Juris; et al. (2016). "Elementlerin Atom Ağırlıkları 2013 (IUPAC Teknik Raporu)". Saf ve Uygulamalı Kimya. 88 (3): 265–91. doi:10.1515/pac-2015-0305.

[2] Berger, Dan. "Tungsten neden alt seviyeden bir elektronu 'tekmelemiyor'?". Bluffton College, USA.

[CRC90-3] Lide, David R., ed. (2009). CRC El Kitabı Kimya ve Fizik (90. ed.). Boca Raton, Florida: CRC Press. p. 6-134. ISBN 978-1-4200-9084-0.

[Tolias-4] Tolias P. (2017). "Analytical expressions for thermophysical properties of solid and liquid tungsten relevant for fusion applications". Nuclear Materials and Energy. 13: 42–57. Bibcode:2017arXiv170306302T. arXiv:1703.06302. doi:10.1016/j.nme.2017.08.002.

[5] Lide, D. R., ed. (2005). "Magnetic susceptibility of the elements and inorganic compounds" (PDF). CRC Handbook of Chemistry and Physics (86th ed.). Boca Raton (FL): CRC Press. ISBN 978-0-8493-0486-6.

[6] Weast, Robert (1984). CRC, Handbook of Chemistry and Physics. Boca Raton, Florida: Chemical Rubber Company Publishing. p. E110. ISBN 978-0-8493-0464-4.

[7] "Tungsten". Royal Society of Chemistry. Royal Society of Chemistry. May 2, 2020 Alınmıştır.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

Tungsten

Kaynak

Gezinti menüsü

Ara