Seaborgiyum

Seaborgiyum, ₁₀₆Sg
Seaborgiyum
Telaffuz	i/siːˈbɔːrɡiəm/ (see-BOR-gee-əm)
Periyodik tablodaki Seaborgiyum
	dubniyum ← seaborgiyum → Bohrium
Atom numarası (Z)	106
Grup	6. grup
Period	periyot 7
Blok	d-blok
Element kategorisi	Geçiş metali
Elektron konfigürasyonu	[Rn] 5f14 6d4 7s2
Kabuk başına elektron	2, 8, 18, 32, 32, 12, 2
Fiziksel özellikler
STP de Faz	katı (tahmini)
Yoğunluk (r.t. yakın)	35.0 g/cm3 (tahmini)
Atom özellikleri
Oksidasyon durumları	0, (+3), (+4), (+5), +6 (parantez)
İyonlaşma enerjisi	1.: 757 kJ/mol ; 2.: 1733 kJ/mol ; 3.: 2484 kJ/mol ; (daha fazlası) (ilk tahmin hepsi değil);
Atom yarıçapı	deneysel: 132 pm (tahmini)
Kovalent yarıçapı	143 pm (tahmini)
Diğer özellikler
Kristal yapı	hacim merkezli kübik (bcc) ; (tahmini)
CAS Numarası	54038-81-2
Tarihçe
Adlandırma	Glenn T. Seaborg'dan sonra
Keşfeden	Lawrence Berkeley Ulusal Laboratuvarı (1974)
seaborgiyum ana izotopları
83% SF
33% SF
	view; talk; edit; \| referanslar

Seaborgiyum veya Seaborgium, sembolü Sg ve atom numarası 106 olan sentetik kimyasal bir elementtir. Adını Amerikalı nükleer kimyager Glenn T. Seaborg'dan almıştır. Sentetik bir element olarak laboratuvarda oluşturulabilir ancak doğada bulunmaz. Aynı zamanda radyoaktiftir; bilinen en kararlı izotop olan ²⁶⁹Sg'nin yarı ömrü yaklaşık 14 dakikadır.

Elementlerin periyodik tablosunda, bir d-blok transaktinit elementidir. 7. periyodun bir üyesidir ve 6d serisi geçiş metallerinin dördüncü üyesi olarak 6. grup elementlere aittir. Kimya deneyleri, seaborgiyum 6. gruptaki tungsten ile daha ağır homolog olarak davrandığını doğruladı. Seaborgiyum kimyasal özellikleri sadece kısmen karakterize edilir, ancak diğer 6. grup elementlerin kimyasıyla iyi karşılaştırılır.

1974'te, Sovyetler Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki laboratuvarlarda birkaç seaborgiyum atomu üretildi. Keşfin önceliği ve dolayısıyla elementin isimlendirilmesi Sovyet ve Amerikalı bilim adamları arasında tartışıldı ve 1997'ye kadar Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği (IUPAC), elementin resmi adı olarak seaborgiyum'i kabul etti. Adlandırma anında yaşayan bir kişinin adını taşıyan iki elementten biridir, diğeri oganesson, element 118'dir.

Kaynak

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 ^1,4 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria. "Transactinides and the future elements". In Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean. The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd ed.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media] year=2006. ISBN 1-4020-3555-1. CS1 bakım: Eksik pipe (link)
↑ ^2,0 ^2,1 Östlin, A.; Vitos, L. (2011). "First-principles calculation of the structural stability of 6d transition metals". Physical Review B. 84 (11). Bibcode:2011PhRvB..84k3104O. doi:10.1103/PhysRevB.84.113104.
↑ ^3,0 ^3,1 Fricke, Burkhard (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. 4 October 2013 Alınmıştır.
↑ Şablon:Cite web kullanımında hata: Parametreler url ve başlık tanımlanmalı..
↑ Utyonkov, V. K.; Brewer, N. T.; Oganessian, Yu. Ts.; Rykaczewski, K. P.; Abdullin, F. Sh.; Dimitriev, S. N.; Grzywacz, R. K.; Itkis, M. G.; Miernik, K.; Polyakov, A. N.; Roberto, J. B.; Sagaidak, R. N.; Shirokovsky, I. V.; Shumeiko, M. V.; Tsyganov, Yu. S.; Voinov, A. A.; Subbotin, V. G.; Sukhov, A. M.; Karpov, A. V.; Popeko, A. G.; Sabel'nikov, A. V.; Svirikhin, A. I.; Vostokin, G. K.; Hamilton, J. H.; Kovrinzhykh, N. D.; Schlattauer, L.; Stoyer, M. A.; Gan, Z.; Huang, W. X.; Ma, L. (30 January 2018). "Neutron-deficient superheavy nuclei obtained in the ²⁴⁰Pu+⁴⁸Ca reaction". Physical Review C. 97 (14320): 1–10. Bibcode:2018PhRvC..97a4320U. doi:10.1103/PhysRevC.97.014320.

[Haire-1] 1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 ^1,4 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria. "Transactinides and the future elements". In Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean. The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd ed.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media] year=2006. ISBN 1-4020-3555-1. CS1 bakım: Eksik pipe (link)

[bcc-2] 2,0 ^2,1 Östlin, A.; Vitos, L. (2011). "First-principles calculation of the structural stability of 6d transition metals". Physical Review B. 84 (11). Bibcode:2011PhRvB..84k3104O. doi:10.1103/PhysRevB.84.113104.

[BFricke-3] 3,0 ^3,1 Fricke, Burkhard (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. 4 October 2013 Alınmıştır.

[rsc-4] Şablon:Cite web kullanımında hata: Parametreler url ve başlık tanımlanmalı..

[PuCa2017-5] Utyonkov, V. K.; Brewer, N. T.; Oganessian, Yu. Ts.; Rykaczewski, K. P.; Abdullin, F. Sh.; Dimitriev, S. N.; Grzywacz, R. K.; Itkis, M. G.; Miernik, K.; Polyakov, A. N.; Roberto, J. B.; Sagaidak, R. N.; Shirokovsky, I. V.; Shumeiko, M. V.; Tsyganov, Yu. S.; Voinov, A. A.; Subbotin, V. G.; Sukhov, A. M.; Karpov, A. V.; Popeko, A. G.; Sabel'nikov, A. V.; Svirikhin, A. I.; Vostokin, G. K.; Hamilton, J. H.; Kovrinzhykh, N. D.; Schlattauer, L.; Stoyer, M. A.; Gan, Z.; Huang, W. X.; Ma, L. (30 January 2018). "Neutron-deficient superheavy nuclei obtained in the ²⁴⁰Pu+⁴⁸Ca reaction". Physical Review C. 97 (14320): 1–10. Bibcode:2018PhRvC..97a4320U. doi:10.1103/PhysRevC.97.014320.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

Seaborgiyum

Kaynak

Gezinti menüsü

Ara