Tennesin

Tennesin, ₁₁₇Ts
Tennesin
Telaffuz	/ˈtɛnᵻsiːn/ (TEN-ə-seen)
Görünüm	yarı metalik (tahmini)
Periyodik tablodaki Tennesin
	livermorium ← tennesin → oganesson
Atom numarası (Z)	117
Grup	17. grup
Period	periyot 7
Blok	p-blok
Element kategorisi	Bilinmeyen kimyasal özellikler, ve muhtemelen bir geçiş sonrası metal
Elektron konfigürasyonu	[Rn] 5f14 6d10 7s2 7p5 (tahmini)
Kabuk başına elektron	2, 8, 18, 32, 32, 18, 7 (tahmini)
Fiziksel özellikler
STP de Faz	katı (tahmini)
Erime noktası	623–823 K (350–550 °C, 662–1022 °F) (tahmini)
Kaynama noktası	883 K (610 °C, 1130 °F) (tahmini)
Yoğunluk (r.t. yakın)	7.1–7.3 g/cm3 (tahmini cıkarım)
Atom özellikleri
Oksidasyon durumları	(−1), (+1), (+3), (+5) (tahmini)
İyonlaşma enerjisi	1.: 742.9 kJ/mol (tahmini); 2.: 1435.4 kJ/mol (tahmini); 3.: 2161.9 kJ/mol (tahmini); (daha fazlası) ;
Atom yarıçapı	deneysel: 138 pm (tahmini)
Kovalent yarıçapı	156–157 pm (tahmini cıkarım)
Diğer özellikler
CAS Numarası	54101-14-3
Tarihçe
Adlandırma	Tennessee bölgesinden sonra
Keşfeden	Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsü, Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı, Vanderbilt Üniversitesi ve Oak Ridge Ulusal Laboratuvarı (2009)
tennesin ana izotopları
	view; talk; edit; \| referanslar

Tennesin, sembolü Ts ve 117 atom numarası olan sentetik kimyasal bir elementtir. Bilinen en ağır ikinci element ve periyodik tablonun 7. periyodunun sondan bir önceki elementidir.

Tennesin'nin keşfi Rusya'nın Dubna kentinde Nisan 2010'da bir Rus-Amerikan işbirliği ile resmen duyuruldu ve bu onu 2020 itibariyle en son keşfedilen element haline getirdi. Bagı izotoplarından biri doğrudan 2011'de yaratıldı ve deneyin sonuçlarını kısmen doğruladı. Deneyin kendisi 2012'de aynı işbirliği ve Mayıs 2014'te ortak bir Alman-Amerikan ekibi tarafından başarıyla tekrarlandı. Aralık 2015'te, Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği'nin (IUPAC) Ortak Çalışma Grubu ve yeni elementlerin keşfi iddialarını değerlendiren Uluslararası Saf ve Uygulamalı Fizik Birliği, elementi tanıdı ve önceliği Rusya'ya verdi. Haziran 2016'da IUPAC, kaşiflerin, Kasım 2016'da resmen kabul edilen bir isim olan Tennessee, Amerika Birleşik Devletleri'nden sonra tennessine adını önerdiklerini belirten bir bildiri yayınladı.

Tennesin, periyodik tablodaki bizmut ötesindeki elementler için genel bir azalan stabilite eğilimine kıyasla, bazı süper ağır elementlerin neden daha stabil olduğunu açıklayan bir kavram olan "stabilite adasında" yer alabilir. Sentezlenen tennessin atomları onlarca ve yüzlerce milisaniye sürdü. Periyodik tabloda, tennessinin diğer tüm üyeleri halojen olan 17. grubun bir üyesi olması beklenmektedir. Bazı özellikleri, göreceli etkiler nedeniyle halojenlerden önemli ölçüde farklı olabilir. Sonuç olarak, tennessinin ne anyonlar oluşturan ne de yüksek oksidasyon durumlarına ulaşan uçucu bir metal olması beklenir. Erime ve kaynama noktaları ve ilk iyonlaşma enerjisi gibi birkaç önemli özelliğin yine de halojenlerin periyodik eğilimlerini takip etmesi bekleniyor.

Kaynak

↑ Ritter, Malcolm (9 June 2016). "Periodic table elements named for Moscow, Japan, Tennessee". Associated Press. 19 December 2017 Alınmıştır.
↑ ^2,0 ^2,1 Fricke, B. (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. 4 October 2013 Alınmıştır.
↑ Royal Society of Chemistry (2016). "Tennessine". rsc.org. Royal Society of Chemistry. 9 November 2016 Alınmıştır. A highly radioactive metal, of which only a few atoms have ever been made.
↑ GSI (14 December 2015). "Research Program – Highlights". superheavies.de. GSI. 9 November 2016 Alınmıştır. If this trend were followed, element 117 would likely be a rather volatile metal. Fully relativistic calculations agree with this expectation, however, they are in need of experimental confirmation.
↑ ^5,0 ^5,1 ^5,2 ^5,3 ^5,4 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). "Transactinides and the future elements". In Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean. The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd ed.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 978-1-4020-3555-5.
↑ ^6,0 ^6,1 ^6,2 ^6,3 Bonchev, D.; Kamenska, V. (1981). "Predicting the Properties of the 113–120 Transactinide Elements". Journal of Physical Chemistry. 85 (9): 1177–1186. doi:10.1021/j150609a021.
↑ ^7,0 ^7,1 ^7,2 Chang, Zhiwei; Li, Jiguang; Dong, Chenzhong (2010). "Ionization Potentials, Electron Affinities, Resonance Excitation Energies, Oscillator Strengths, And Ionic Radii of Element Uus (Z = 117) and Astatine". J. Phys. Chem. A. 2010 (114): 13388–94. Bibcode:2010JPCA..11413388C. doi:10.1021/jp107411s.
↑ Khuyagbaatar, J.; Yakushev, A.; Düllmann, Ch. E.; et al. (2014). "⁴⁸Ca+²⁴⁹Bk Fusion Reaction Leading to Element Z=117: Long-Lived α-Decaying ²⁷⁰Db and Discovery of ²⁶⁶Lr". Physical Review Letters. 112 (17): 172501. Bibcode:2014PhRvL.112q2501K. PMID 24836239. doi:10.1103/PhysRevLett.112.172501.
↑ Oganessian, Yu. Ts.; et al. (2013). "Experimental studies of the ²⁴⁹Bk + ⁴⁸Ca reaction including decay properties and excitation function for isotopes of element 117, and discovery of the new isotope ²⁷⁷Mt". Physical Review C. 87 (5): 054621. Bibcode:2013PhRvC..87e4621O. doi:10.1103/PhysRevC.87.054621.

[1] Ritter, Malcolm (9 June 2016). "Periodic table elements named for Moscow, Japan, Tennessee". Associated Press. 19 December 2017 Alınmıştır.

[BFricke-2] 2,0 ^2,1 Fricke, B. (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. 4 October 2013 Alınmıştır.

[3] Royal Society of Chemistry (2016). "Tennessine". rsc.org. Royal Society of Chemistry. 9 November 2016 Alınmıştır. A highly radioactive metal, of which only a few atoms have ever been made.

[GSI-4] GSI (14 December 2015). "Research Program – Highlights". superheavies.de. GSI. 9 November 2016 Alınmıştır. If this trend were followed, element 117 would likely be a rather volatile metal. Fully relativistic calculations agree with this expectation, however, they are in need of experimental confirmation.

[Haire-5] 5,0 ^5,1 ^5,2 ^5,3 ^5,4 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). "Transactinides and the future elements". In Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean. The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd ed.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 978-1-4020-3555-5.

[B.26K-6] 6,0 ^6,1 ^6,2 ^6,3 Bonchev, D.; Kamenska, V. (1981). "Predicting the Properties of the 113–120 Transactinide Elements". Journal of Physical Chemistry. 85 (9): 1177–1186. doi:10.1021/j150609a021.

[Chang-7] 7,0 ^7,1 ^7,2 Chang, Zhiwei; Li, Jiguang; Dong, Chenzhong (2010). "Ionization Potentials, Electron Affinities, Resonance Excitation Energies, Oscillator Strengths, And Ionic Radii of Element Uus (Z = 117) and Astatine". J. Phys. Chem. A. 2010 (114): 13388–94. Bibcode:2010JPCA..11413388C. doi:10.1021/jp107411s.

[266Lr-8] Khuyagbaatar, J.; Yakushev, A.; Düllmann, Ch. E.; et al. (2014). "⁴⁸Ca+²⁴⁹Bk Fusion Reaction Leading to Element Z=117: Long-Lived α-Decaying ²⁷⁰Db and Discovery of ²⁶⁶Lr". Physical Review Letters. 112 (17): 172501. Bibcode:2014PhRvL.112q2501K. PMID 24836239. doi:10.1103/PhysRevLett.112.172501.

[277Mt-9] Oganessian, Yu. Ts.; et al. (2013). "Experimental studies of the ²⁴⁹Bk + ⁴⁸Ca reaction including decay properties and excitation function for isotopes of element 117, and discovery of the new isotope ²⁷⁷Mt". Physical Review C. 87 (5): 054621. Bibcode:2013PhRvC..87e4621O. doi:10.1103/PhysRevC.87.054621.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

Tennesin

Kaynak

Gezinti menüsü

Ara