Oganesson

Oganesson, ₁₁₈Og
Oganesson
Telaffuz	/ˌoʊɡəˈnɛsɒn/; (OH-gə-NES-on); /ˌɒɡəˈnɛsɒn/; (OG-ə-NES-on);
Kütle Numarası	(295:doğrulanmamış)
Periyodik tablodaki Oganesson
	tennesin ← oganesson → ununennium
Atom numarası (Z)	118
Grup	18. grup
Period	periyot 7
Blok	p-blok
Element kategorisi	Bilinmeyen kimyasal özellikler, soy gaz olması bekleniyordu; şimdilerde metalik görünümlü reaktif katı ve bir yarı iletken (muhtemelen bir metaloid) veya bir geçiş sonrası metal olduğu tahmin edilmektedir
Elektron konfigürasyonu	[Rn] 5f14 6d10 7s2 7p6 (tahmini)
Kabuk başına elektron	2, 8, 18, 32, 32, 18, 8 (predicted)
Fiziksel özellikler
STP de Faz	solid (tahmini)
Erime noktası	320 K (50 °C, 120 °F) (tahmini)
Kaynama noktası	350±30 K (80±30 °C, 170±50 °F) (tahmini cıkarım)
Yoğunluk (r.t. yakın)	4.9–5.1 g/cm3 (tahmini)
Kritik nokta	439 K, 6.8 MPa (tahmini cıkarım)
Isı entalpisi	23.5 kJ/mol (tahmini cıkarım)
Buharlaştırma ısı	19.4 kJ/mol (tahmini cıkarım)
Atom özellikleri
Oksidasyon durumları	(−1), (0), (+1), (+2), (+4), (+6) (tahmini)
İyonlaşma enerjisi	1.: 860.1 kJ/mol (tahmini); 2.: 1560 kJ/mol (tahmini); ;
Kovalent yarıçapı	157 pm (tahmini)
Diğer özellikler
Kristal yapı	yüz merkezli kübik (fcc) ; (tahmini cıkarım)
CAS Numarası	54144-19-3
Tarihçe
Adlandırma	Yuri Oganessian'den sonra
Tahmini	Hans Peter Jørgen Julius Thomsen (1895)
Keşfeden	Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsü ve Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı (2002)
oganesson ana izotopları
SF
	view; talk; edit; \| referanslar

Oganesson, sembolü Og ve atom numarası 118 olan sentetik kimyasal bir elementtir. İlk olarak 2002 yılında Rusya, Moskova yakınlarındaki Dubna'daki Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsü'nde (JINR), Rus ve Amerikalı bilim adamlarından oluşan ortak bir ekip tarafından sentezlendi. Aralık 2015'te, uluslararası bilimsel kuruluşlar IUPAC ve IUPAP'ın Ortak Çalışma Grubu tarafından dört yeni elementten biri olarak kabul edildi. Resmi olarak 28 Kasım 2016'da seçildi. İsim, bir bilim adamını, bu örnekte periyodik tablodaki en ağır elementlerin keşfedilmesinde başrol oynamış olan nükleer fizikçi Yuri Oganessian'ı onurlandırma geleneğiyle uyumludur. İsim verildiği sırada hayatta olan bir kişinin adını taşıyan iki unsurdan biri, diğeri seaborgium ve adaşı bugün yaşayan tek elementtir.

Oganesson, bilinen tüm elementler arasında en yüksek atom numarasına ve en yüksek atom kütlesine sahiptir. Radyoaktif oganesson atomu çok kararsızdır ve 2005'ten beri 294Og izotopunun sadece beş (muhtemelen altı) atomu tespit edilmiştir. Bu, özelliklerinin ve olası bileşiklerinin çok az deneysel karakterizasyonuna izin vermesine rağmen, teorik hesaplamalar, bazıları şaşırtıcı olanlar da dahil olmak üzere birçok tahminle sonuçlandı. Örneğin, oganesson 18. grubun (soy gazlar) bir üyesi olmasına rağmen - öyle olan ilk sentetik element - o grubun diğer tüm elementlerinden farklı olarak önemli ölçüde reaktif olabilir. Eskiden normal koşullar altında bir gaz olduğu düşünülüyordu, ancak şimdi göreceli etkiler nedeniyle katı olduğu tahmin ediliyor. Elementlerin periyodik tablosunda bir p-blok elementidir ve periyot 7'nin sonuncusudur.

Kaynak

↑ Ritter, Malcolm (9 June 2016). "Periodic table elements named for Moscow, Japan, Tennessee". Associated Press. 19 December 2017 Alınmıştır.
↑ Gong, Sheng; Wu, Wei; Wang, Fancy Qian; Liu, Jie; Zhao, Yu; Shen, Yiheng; Wang, Shuo; Sun, Qiang; Wang, Qian (8 February 2019). "Classifying superheavy elements by machine learning". Physical Review A. 99 (2): 022110–1–7. Bibcode:2019PhRvA..99b2110G. doi:10.1103/PhysRevA.99.022110. hdl:1721.1/120709.
↑ ^3,0 ^3,1 ^3,2 Nash, Clinton S. (2005). "112, 114 ve 118 Elementlerinin Atom ve Moleküler Özellikleri". Journal of Physical Chemistry A. 109 (15): 3493–3500. Bibcode:2005JPCA..109.3493N. PMID 16833687. doi:10.1021/jp050736o.
↑ ^4,0 ^4,1 ^4,2 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). "Transactinides and the future elements". In Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean. The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd ed.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 978-1-4020-3555-5.
↑ Giuliani, S. A.; Matheson, Z.; Nazarewicz, W.; Olsen, E.; Reinhard, P.-G.; Sadhukhan, J.; Schuetrumpf, B.; Schunck, N.; Schwerdtfeger, P. (22 January 2019). "Colloquium: Superheavy elements: Oganesson and beyond". Reviews of Modern Physics. 91 (11001): 011001. Bibcode:2019RvMP...91a1001G. doi:10.1103/RevModPhys.91.011001.
↑ Bonchev, Danail; Kamenska, Verginia (1981). "Predicting the Properties of the 113–120 Transactinide Elements". Journal of Physical Chemistry. American Chemical Society. 85 (9): 1177–1186. doi:10.1021/j150609a021.
↑ ^7,0 ^7,1 ^7,2 Eichler, R.; Eichler, B., Thermochemical Properties of the Elements Rn, 112, 114, and 118 (PDF), Paul Scherrer Institut, 2010-10-23 alınmıştır
↑ Han, Young-Kyu; Bae, Cheolbeom; Son, Sang-Kil; Lee, Yoon Sup (2000). "Spin–orbit effects on the transactinide p-block element monohydrides MH (M=element 113–118)". Journal of Chemical Physics. 112 (6): 2684. Bibcode:2000JChPh.112.2684H. doi:10.1063/1.480842.
↑ ^9,0 ^9,1 Kaldor, Uzi; Wilson, Stephen (2003). Ağır ve Süper Ağır Elementlerin Teorik Kimyası ve Fiziği. Springer. p. 105. ISBN 978-1402013713. 2008-01-18 Alınmıştır.
↑ Pershina, Valeria. "Theoretical Chemistry of the Heaviest Elements". In Schädel, Matthias; Shaughnessy, Dawn. The Chemistry of Superheavy Elements (2nd ed.). Springer Science & Business Media. p. 154. ISBN 9783642374661.
↑ Fricke, Burkhard (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. Structure and Bonding. 21. pp. 89–144. ISBN 978-3-540-07109-9. doi:10.1007/BFb0116498. 4 October 2013 Alınmıştır.
↑ Oganesson - Element information, properties and uses, Royal Chemical Society
↑ Grosse, A. V. (1965). "Some physical and chemical properties of element 118 (Eka-Em) and element 86 (Em)". Journal of Inorganic and Nuclear Chemistry. Elsevier Science Ltd. 27 (3): 509–19. doi:10.1016/0022-1902(65)80255-X.
↑ Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Lobanov, Yu. V.; Abdullin, F. Sh.; Polyakov, A. N.; Sagaidak, R. N.; Shirokovsky, I. V.; Tsyganov, Yu. S.; et al. (2006-10-09). "Synthesis of the isotopes of elements 118 and 116 in the ²⁴⁹Cf and ²⁴⁵Cm+⁴⁸Ca fusion reactions". Physical Review C. 74 (4): 044602. Bibcode:2006PhRvC..74d4602O. doi:10.1103/PhysRevC.74.044602. 2008-01-18 Alınmıştır.
↑ Oganessian, Yuri Ts.; Rykaczewski, Krzysztof P. (August 2015). "A beachhead on the island of stability". Physics Today. 68 (8): 32–38. Bibcode:2015PhT....68h..32O. OSTI 1337838. doi:10.1063/PT.3.2880.
↑ Hofmann, S.; Heinz, S.; Mann, R.; Maurer, J.; Münzenberg, G.; Antalic, S.; Barth, W.; Burkhard, H. G.; Dahl, L.; Eberhardt, K.; Grzywacz, R.; Hamilton, J. H.; Henderson, R. A.; Kenneally, J. M.; Kindler, B.; Kojouharov, I.; Lang, R.; Lommel, B.; Miernik, K.; Miller, D.; Moody, K. J.; Morita, K.; Nishio, K.; Popeko, A. G.; Roberto, J. B.; Runke, J.; Rykaczewski, K. P.; Saro, S.; Schneidenberger, C.; Schött, H. J.; Shaughnessy, D. A.; Stoyer, M. A.; Thörle-Pospiech, P.; Tinschert, K.; Trautmann, N.; Uusitalo, J.; Yeremin, A. V. (2016). "Remarks on the Fission Barriers of SHN and Search for Element 120". In Peninozhkevich, Yu. E.; Sobolev, Yu. G. Exotic Nuclei: EXON-2016 Proceedings of the International Symposium on Exotic Nuclei. Exotic Nuclei. pp. 155–164. ISBN 9789813226555.

[1] Ritter, Malcolm (9 June 2016). "Periodic table elements named for Moscow, Japan, Tennessee". Associated Press. 19 December 2017 Alınmıştır.

[metal-2] Gong, Sheng; Wu, Wei; Wang, Fancy Qian; Liu, Jie; Zhao, Yu; Shen, Yiheng; Wang, Shuo; Sun, Qiang; Wang, Qian (8 February 2019). "Classifying superheavy elements by machine learning". Physical Review A. 99 (2): 022110–1–7. Bibcode:2019PhRvA..99b2110G. doi:10.1103/PhysRevA.99.022110. hdl:1721.1/120709.

[Nash2005-3] 3,0 ^3,1 ^3,2 Nash, Clinton S. (2005). "112, 114 ve 118 Elementlerinin Atom ve Moleküler Özellikleri". Journal of Physical Chemistry A. 109 (15): 3493–3500. Bibcode:2005JPCA..109.3493N. PMID 16833687. doi:10.1021/jp050736o.

[Haire-4] 4,0 ^4,1 ^4,2 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). "Transactinides and the future elements". In Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean. The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd ed.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 978-1-4020-3555-5.

[Giuliani-5] Giuliani, S. A.; Matheson, Z.; Nazarewicz, W.; Olsen, E.; Reinhard, P.-G.; Sadhukhan, J.; Schuetrumpf, B.; Schunck, N.; Schwerdtfeger, P. (22 January 2019). "Colloquium: Superheavy elements: Oganesson and beyond". Reviews of Modern Physics. 91 (11001): 011001. Bibcode:2019RvMP...91a1001G. doi:10.1103/RevModPhys.91.011001.

[B.26K-6] Bonchev, Danail; Kamenska, Verginia (1981). "Predicting the Properties of the 113–120 Transactinide Elements". Journal of Physical Chemistry. American Chemical Society. 85 (9): 1177–1186. doi:10.1021/j150609a021.

[Eichler-7] 7,0 ^7,1 ^7,2 Eichler, R.; Eichler, B., Thermochemical Properties of the Elements Rn, 112, 114, and 118 (PDF), Paul Scherrer Institut, 2010-10-23 alınmıştır

[hydride-8] Han, Young-Kyu; Bae, Cheolbeom; Son, Sang-Kil; Lee, Yoon Sup (2000). "Spin–orbit effects on the transactinide p-block element monohydrides MH (M=element 113–118)". Journal of Chemical Physics. 112 (6): 2684. Bibcode:2000JChPh.112.2684H. doi:10.1063/1.480842.

[Kaldor-9] 9,0 ^9,1 Kaldor, Uzi; Wilson, Stephen (2003). Ağır ve Süper Ağır Elementlerin Teorik Kimyası ve Fiziği. Springer. p. 105. ISBN 978-1402013713. 2008-01-18 Alınmıştır.

[VPershina-10] Pershina, Valeria. "Theoretical Chemistry of the Heaviest Elements". In Schädel, Matthias; Shaughnessy, Dawn. The Chemistry of Superheavy Elements (2nd ed.). Springer Science & Business Media. p. 154. ISBN 9783642374661.

[BFricke-11] Fricke, Burkhard (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. Structure and Bonding. 21. pp. 89–144. ISBN 978-3-540-07109-9. doi:10.1007/BFb0116498. 4 October 2013 Alınmıştır.

[rsc-12] Oganesson - Element information, properties and uses, Royal Chemical Society

[60s-13] Grosse, A. V. (1965). "Some physical and chemical properties of element 118 (Eka-Em) and element 86 (Em)". Journal of Inorganic and Nuclear Chemistry. Elsevier Science Ltd. 27 (3): 509–19. doi:10.1016/0022-1902(65)80255-X.

[synthesis-118-116-14] Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Lobanov, Yu. V.; Abdullin, F. Sh.; Polyakov, A. N.; Sagaidak, R. N.; Shirokovsky, I. V.; Tsyganov, Yu. S.; et al. (2006-10-09). "Synthesis of the isotopes of elements 118 and 116 in the ²⁴⁹Cf and ²⁴⁵Cm+⁴⁸Ca fusion reactions". Physical Review C. 74 (4): 044602. Bibcode:2006PhRvC..74d4602O. doi:10.1103/PhysRevC.74.044602. 2008-01-18 Alınmıştır.

[Og-Ryk-15] Oganessian, Yuri Ts.; Rykaczewski, Krzysztof P. (August 2015). "A beachhead on the island of stability". Physics Today. 68 (8): 32–38. Bibcode:2015PhT....68h..32O. OSTI 1337838. doi:10.1063/PT.3.2880.

[EXON-16] Hofmann, S.; Heinz, S.; Mann, R.; Maurer, J.; Münzenberg, G.; Antalic, S.; Barth, W.; Burkhard, H. G.; Dahl, L.; Eberhardt, K.; Grzywacz, R.; Hamilton, J. H.; Henderson, R. A.; Kenneally, J. M.; Kindler, B.; Kojouharov, I.; Lang, R.; Lommel, B.; Miernik, K.; Miller, D.; Moody, K. J.; Morita, K.; Nishio, K.; Popeko, A. G.; Roberto, J. B.; Runke, J.; Rykaczewski, K. P.; Saro, S.; Schneidenberger, C.; Schött, H. J.; Shaughnessy, D. A.; Stoyer, M. A.; Thörle-Pospiech, P.; Tinschert, K.; Trautmann, N.; Uusitalo, J.; Yeremin, A. V. (2016). "Remarks on the Fission Barriers of SHN and Search for Element 120". In Peninozhkevich, Yu. E.; Sobolev, Yu. G. Exotic Nuclei: EXON-2016 Proceedings of the International Symposium on Exotic Nuclei. Exotic Nuclei. pp. 155–164. ISBN 9789813226555.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

Oganesson

Kaynak

Gezinti menüsü

Ara