Livermoriyum

Livermoriyum, ₁₁₆Lv
Livermoriyum
Telaffuz	/ˌlɪvərˈmɔːriəm/ (LIV-ər-MOR-ee-əm)
Periyodik tablodaki Livermoriyum
	moskoviyum ← livermoriyum → tennesin
Atom numarası (Z)	116
Grup	16. grup (kalkojenler)
Period	periyot 7
Blok	p-blok
Element kategorisi	Bilinmeyen kimyasal özellikler, ve muhtemelen bir geçiş sonrası metal
Elektron konfigürasyonu	[Rn] 5f14 6d10 7s2 7p4 (tahmini)
Kabuk başına elektron	2, 8, 18, 32, 32, 18, 6 (tahmini)
Fiziksel özellikler
STP de Faz	solid (tahmini)
Erime noktası	637–780 K (364–507 °C, 687–944 °F) (tahmini cıkarım)
Kaynama noktası	1035–1135 K (762–862 °C, 1403–1583 °F) (tahmini cıkarım)
Yoğunluk (r.t. yakın)	12.9 g/cm3 (tahmini)
Isı entalpisi	7.61 kJ/mol (tahmini cıkarım)
Buharlaştırma ısı	42 kJ/mol (tahmini)
Atom özellikleri
Oksidasyon durumları	(−2), (+2), (+4) (tahmini)
İyonlaşma enerjisi	1.: 663.9 kJ/mol (tahmini); 2.: 1330 kJ/mol (tahmini); 3.: 2850 kJ/mol (tahmini); (daha fazlası) ;
Atom yarıçapı	deneysel: 183 pm (tahmini)
Kovalent yarıçapı	162–166 pm (tahmini cıkarım)
Diğer özellikler
CAS Numarası	54100-71-9
Tarihçe
Adlandırma	Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı'dan sonra, kısmen Livermore, California adını almıştır
Keşfeden	Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsü ve Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı (2000)
livermoriyum ana izotopları
	view; talk; edit; \| referanslar

Livermoriyum veya Livermorium, sembolü Lv ve atom numarası 116 olan sentetik bir kimyasal elementtir. Sadece laboratuvarda yaratılmış ve doğada gözlenmemiş son derece radyoaktif bir elementtir. Element, 2000 ve 2006 yılları arasında yapılan deneyler sırasında livermoriyum keşfetmek için Rusya'nın Dubna kentindeki Ortak Nükleer Araştırma Enstitüsü (JINR) ile işbirliği yapan Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı'nın adını almıştır. Laboratuvarın adı, çiftlik sahibi ve toprak sahibi Robert Livermore'un adını alan Livermore, California şehrini ifade ediyor. İsim, 30 Mayıs 2012'de IUPAC tarafından kabul edildi. Kütle sayıları 290 ile 293 arasında değişen, livermoriyum dört izotopu bilinmektedir; aralarında en uzun ömürlü olanı, yarı ömrü yaklaşık 60 milisaniye olan livermoriyum-293'tür. Kütle numarası 294 olan beşinci olası izotop bildirilmiş ancak henüz doğrulanmamıştır.

Periyodik tabloda, bir p-blok transaktinit elementidir. 7. periyotun bir üyesidir ve kalkojen polonyum ile daha ağır homolog olarak davrandığı doğrulanmamış olmasına rağmen, en ağır kalkojen olarak 16. gruba yerleştirilmiştir. Livermoriyum'un daha hafif homologlarına (oksijen, kükürt, selenyum, tellür ve polonyum) benzer özelliklere sahip olduğu ve onlardan birkaç büyük farklılık göstermesine rağmen bir geçiş sonrası metal olduğu hesaplanmıştır.

Kaynak

↑ ^1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). "Transactinides and the future elements". In Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean. The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd ed.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 978-1-4020-3555-5.
↑ ^2,0 ^2,1 ^2,2 ^2,3 ^2,4 Bonchev, Danail; Kamenska, Verginia (1981). "Predicting the Properties of the 113–120 Transactinide Elements". Journal of Physical Chemistry. American Chemical Society. 85 (9): 1177–1186. doi:10.1021/j150609a021.
↑ ^3,0 ^3,1 ^3,2 ^3,3 Fricke, Burkhard (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. 4 October 2013 Alınmıştır.
↑ Thayer, John S. (2010). "Relativistic Effects and the Chemistry of the Heavier Main Group Elements". Relativistic Methods for Chemists: 83. ISBN 978-1-4020-9974-8. doi:10.1007/978-1-4020-9975-5_2.
↑ Pershina, Valeria. "Theoretical Chemistry of the Heaviest Elements". In Schädel, Matthias; Shaughnessy, Dawn. The Chemistry of Superheavy Elements (2nd ed.). Springer Science & Business Media. p. 154. ISBN 9783642374661.
↑ "Element 114 is Named Flerovium and Element 116 is Named Livermorium". IUPAC. 30 May 2012.

[Haire-1] 1,0 ^1,1 ^1,2 ^1,3 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). "Transactinides and the future elements". In Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean. The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd ed.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 978-1-4020-3555-5.

[B.26K-2] 2,0 ^2,1 ^2,2 ^2,3 ^2,4 Bonchev, Danail; Kamenska, Verginia (1981). "Predicting the Properties of the 113–120 Transactinide Elements". Journal of Physical Chemistry. American Chemical Society. 85 (9): 1177–1186. doi:10.1021/j150609a021.

[BFricke-3] 3,0 ^3,1 ^3,2 ^3,3 Fricke, Burkhard (1975). "Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties". Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. 4 October 2013 Alınmıştır.

[Thayer_p83-4] Thayer, John S. (2010). "Relativistic Effects and the Chemistry of the Heavier Main Group Elements". Relativistic Methods for Chemists: 83. ISBN 978-1-4020-9974-8. doi:10.1007/978-1-4020-9975-5_2.

[VPershina-5] Pershina, Valeria. "Theoretical Chemistry of the Heaviest Elements". In Schädel, Matthias; Shaughnessy, Dawn. The Chemistry of Superheavy Elements (2nd ed.). Springer Science & Business Media. p. 154. ISBN 9783642374661.

[IUPAC-names-114-116-6] "Element 114 is Named Flerovium and Element 116 is Named Livermorium". IUPAC. 30 May 2012.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

Livermoriyum

Kaynak

Gezinti menüsü

Ara