Stronsiyum

Stronsiyum, ₃₈Sr

Stronsiyum
Telaffuz	/ˈstrɒnʃiəm, -tiəm/ ​(STRON-shee-əm-,_--tee-əm)
Görünüm	gümüşi beyaz metalik; soluk sarı bir renk tonu ile
Standart atom ağırlığı Ar, std(Sr)	7001876200000000000♠87.62(1)
Periyodik tablodaki Stronsiyum
Ca ↑ Sr ↓ Ba rubidyum ← stronsiyum → itriyum
Atom numarası (Z)	38
Grup	grup 2 (alkaline toprak metal)
Period	periyot 5
Blok	s-blok
Element kategorisi	Toprak alkali metal
Elektron konfigürasyonu	[Kr] 5s2
Kabuk başına elektron	2, 8, 18, 8, 2
Fiziksel özellikler
STP de Faz	katı
Erime noktası	1050 K ​(777 °C, ​1431 °F)
Kaynama noktası	1650 K ​(1377 °C, ​2511 °F)
Yoğunluk (r.t. yakın)	2.64 g/cm3
sıvı olduğunda ( m.p.)	2.375 g/cm3
Isı entalpisi	7.43 kJ/mol
Buharlaştırma ısı	141 kJ/mol
Molar ısı kapasitesi	26.4 J/(mol·K)
Buhar basıncı P (Pa) 1 10 100 1 k 10 k 100 k at T (K) 796 882 990 1139 1345 1646
Atom özellikleri
Oksidasyon durumları	+1, +2 (a güçlü baz oksit)
Elektronegatiflik	Pauling ölçeği: 0.95
İyonlaşma enerjisi	1.: 549.5 kJ/mol 2.: 1064.2 kJ/mol 3.: 4138 kJ/mol
Atom yarıçapı	deneysel: 215 pm
Kovalent yarıçapı	195±10 pm
Van der Waals yarıçapı	249 pm
stronsiyum spektral çizgileri
Diğer özellikler
Kristal yapı	​yüz merkezli kübik (fcc)
Termal Genleşme	22.5 µm/(m·K) (25 °C)
Termal iletkenlik	35.4 W/(m·K)
Elektriksel direnç	132 nΩ·m (20 °C)
Manyetik sıralama	paramanyetik
Manyetik alınganlık	−92.0·10−6 cm3/mol (298 K)
Young modülü	15.7 GPa
Kayma modülü	6.03 GPa
Poisson oranı	0.28
Mohs sertliği	1.5
CAS Numarası	7440-24-6
Tarihçe
Adlandırma	mineral stronsitten sonra, adını Strontian, İskoçya'dan almıştır
Keşfeden	William Cruickshank (1787)
İlk izolasyon	Humphry Davy (1808)
stronsiyum ana izotopları
İzo­top Bol­luk Half-life (t1/2) Bozunma modu Boz­unma 82Sr syn 25.36 d ε 82Rb 83Sr syn 1.35 d ε 83Rb β+ 83Rb γ – 84Sr 0.56% kararlı 85Sr syn 64.84 d ε 85Rb γ – 86Sr 9.86% kararlı 87Sr 7.00% kararlı 88Sr 82.58% kararlı 89Sr syn 50.52 d ε 89Rb β− 89Y 90Sr izi 28.90 y β− 90Y

Stronsiyum, sembolü Sr ve atom numarası 38 olan kimyasal bir elementtir. Alkali toprak metali stronsiyum, kimyasal olarak oldukça reaktif olan yumuşak gümüş-beyaz sarımsı metalik bir elementtir. Metal havaya maruz kaldığında koyu bir oksit tabakası oluşturur. Stronsiyum periyodik tabloda, kalsiyum ve baryumdaki iki dikey komşusuna benzer fiziksel ve kimyasal özelliklere sahiptir. Doğal olarak esas olarak selestin ve stronsit minerallerinde bulunur ve çoğunlukla bunlardan çıkarılır.

Stronsiyum ve stronsit, ismini 1790'da Adair Crawford ve William Cruickshank tarafından keşfedilen İskoçya'daki Strontian köyünden almıştır; koyu kırmızı alev test renginden yeni bir element olarak belirlendi. Stronsiyum ilk olarak 1808'de Humphry Davy tarafından yeni keşfedilen elektroliz işlemi kullanılarak bir metal olarak izole edildi. 19. yüzyılda stronsiyum çoğunlukla şeker pancarından şeker üretiminde kullanılmıştır. Televizyon katot ışın tüplerinin üretiminin zirvesinde, ön camı için Amerika Birleşik Devletleri'nde stronsiyum tüketiminin yüzde 75'i kullanıldı. Katot ışın tüplerinin diğer görüntüleme yöntemleri ile değiştirilmesi ile stronsiyum tüketimi önemli ölçüde azalmıştır.

Doğal stronsiyum (çoğunlukla izotop stronsiyum-88) stabil olmakla birlikte, sentetik stronsiyum-90 radyoaktiftir ve stronsiyum vücut tarafından kalsiyuma benzer şekilde emildiği için nükleer serpintinin en tehlikeli bileşenlerinden biridir. Doğal stabil stronsiyum ise sağlığa zararlı değildir.

Özellikleri

Stronsiyum, özellikleri çoğunlukla grubun kalsiyum ve baryum komşularının aralarında benzer olan soluk sarı renk tonuna sahip iki değerlikli bir gümüş metaldir. Kalsiyumdan daha yumuşak ve baryumdan daha zordur. Erime (777 °C) ve kaynama (1377 °C) noktaları kalsiyumunkinden (sırasıyla 842 °C ve 1484 °C) daha düşüktür; baryum erime noktasında (727 °C) bu düşüş eğilimini sürdürürken kaynama noktasında (1900 °C) devam etmemektedir. Stronsiyum (2.64 g/cm³) yoğunluğu, kalsiyum (1.54 g/cm³) ve baryum (3.594 g/cm³) arasında benzerdir. Üç metalik stronsiyum allotropu vardır, geçiş noktaları 235 ve 540 °C'dir.

Sr²⁺/Sr çifti için standart elektrot potansiyeli, −2.89 V, yaklaşık Ca²⁺/Ca (−2.84 V) ve Ba²⁺/Ba (−2.92 V) çiftlerin arasında yaklaşık olarak ve komşu alkali metallerinkine yakındır. Stronsiyum, kalsiyum ve baryum arasında, suya karşı reaktivitesinde ara maddedir, bununla birlikte, stronsiyum hidroksit ve hidrojen gazı üretmek için temas halinde reaksiyona girer. Stronsiyum metali, hem stronsiyum oksit hem de stronsiyum nitrür üretmek için havada yanar, ancak oda sıcaklığında 380 °C'nin altındaki azotla reaksiyona girmediğinden, sadece kendiliğinden oksit oluşturur. Basit oksit SrO'nun yanı sıra, peroksit SrO₂, yüksek bir oksijen basıncı altında stronsiyum metalin doğrudan oksidasyonu ile yapılabilir ve sarı bir süperoksit Sr(O₂)₂ için bazı kanıtlar vardır. Stronsiyum hidroksit, Sr(OH)₂, baryum veya alkali metallerin hidroksitleri kadar güçlü olmasa da, güçlü bir bazdır. Stronsiyumun dört dihalidi de bilinmektedir.

Stronsiyum dahil ağır s-blok elemanlarının büyük boyutu nedeniyle, SrCd₁₁ ve SrZn₁₃'te 2, 3 veya 4'ten 22 veya 24'e kadar çok çeşitli koordinasyon sayıları bilinmektedir. Sr²⁺ iyonu oldukça büyüktür, böylece yüksek koordinasyon sayıları kuraldır. Stronsiyum ve baryumun büyük boyutu, stronsiyum komplekslerini taç eterler gibi polidentat makrosiklik ligandlarla stabilize etmede önemli bir rol oynar: örneğin, 18-taç-6 kalsiyum ve alkali metallerle nispeten zayıf kompleksler oluştururken, stronsiyum ve baryum kompleksleri çok daha güçlüdür.

Organostrontium bileşikleri bir veya daha fazla stronsiyum-karbon bağı içerir. Barbier tipi reaksiyonlarda ara madde olarak rapor edilmiştir. Stronsiyum magnezyum ile aynı grupta olmasına rağmen ve organomagnezyum bileşikleri kimyada çok yaygın olarak kullanılmasına rağmen, organostrontium bileşikleri benzer şekilde yaygın değildir, çünkü daha zor ve daha reaktiftirler. Organostrontium bileşikleri, bu elementlerin benzer iyonik yarıçapları nedeniyle organoeuropium veya organosamaryum bileşiklerine daha benzer olma eğilimindedir ((Sr²⁺ 118 pm; Eu²⁺ 117 pm; Sm²⁺ 122 pm). Bu bileşiklerin çoğu sadece düşük sıcaklıklarda hazırlanabilir; hacimli ligandlar kararlılığı destekleme eğilimindedir. Örneğin stronsiyum disiklopentadienil, Sr(C₅H₅)₂, stronsiyum metali doğrudan merkürosen veya siklopentadien ile reaksiyona sokularak yapılmalıdır; C₅H₅ ligandının, bulkier C₅(CH₃)₅ ligandıyla değiştirilmesi, bileşiğin çözünürlüğünü, uçuculuğunu ve kinetik stabilitesini arttırır.

Oksijen ve su ile aşırı reaktivitesi nedeniyle, stronsiyum doğal olarak sadece stronsit ve selestin mineralleri gibi diğer elementlere sahip bileşiklerde ortaya çıkar. Oksidasyonu önlemek için mineral yağ veya gazyağı gibi bir sıvı hidrokarbon altında tutulur; taze maruz kalan stronsiyum metal oksit oluşumuyla hızla sarımsı bir renge dönüşür. İnce toz haline getirilmiş stronsiyum metali piroforiktir, yani oda sıcaklığında havada kendiliğinden tutuşacağı anlamına gelir. Uçucu stronsiyum tuzları alevlere parlak kırmızı bir renk verir ve bu tuzlar piroteknikte ve işaret fişekleri üretiminde kullanılır. Kalsiyum ve baryumun yanı sıra alkali metaller ve iki değerlikli lantanidler europium ve itterbiyum gibi, stronsiyum metali de çözülmüş elektronların koyu mavi bir çözeltisini vermek üzere doğrudan sıvı amonyak içinde çözülür.

izotopları

Doğal stronsiyum dört kararlı izotopun bir karışımıdır: ⁸⁴Sr, ⁸⁶Sr, ⁸⁷Sr, and ⁸⁸Sr. Artan kütle sayısı arttıkça bolluğu artar ve en ağır ⁸⁸Sr, tüm doğal stronsiyumun yaklaşık %82.6'sını oluşturur, ancak bolluk, uzun ömürlü beta bozonu ⁸⁷Rb'nin bağı olarak radyojenik ⁸⁷Sr üretimine bağlı olarak değişir. Kararsız izotoplardan, ⁸⁵Sr'den daha hafif izotopların birincil bozunma modu, rubidyum izotoplarına elektron yakalama veya pozitron emisyonudur ve ⁸⁸Sr'den ağır izotopların itriyum izotoplarına elektron emisyonudur.⁸⁹Sr ve ⁹⁰Sr Özel notlarıdır. Birincisinin yarı ömrü 50.6 gündür ve stronsiyumun kimyasal benzerliği ve dolayısıyla kalsiyumun yerini alabilme kabiliyeti nedeniyle kemik kanserini tedavi etmek için kullanılır. ⁹⁰Sr (yarılanma ömrü 28.90 yıl) benzer şekilde kullanılırken, aynı zamanda bir fisyon ürünü olarak üretilmesi nedeniyle nükleer silahlardan ve nükleer kazalardan kaynaklanan serpinti endişesi izotopudur. Kemiklerdeki varlığı kemik kanserine, yakındaki dokuların kanserine ve lösemiye neden olabilir. 1986 Çernobil nükleer kazası yaklaşık 30.000 km2 ile 10 kBq/m²'den fazla ⁹⁰Sr ile kontamine oldu, bu da ⁹⁰Sr'in temel envanterinin %5'ini oluşturuyordu.

Tarihçe

Stronsiyum, kurşun madenlerinin cevherlerinde keşfedildiği İskoç Strontian köyünden (Gaelic Sròn a t-Sìthein) adını almıştır.

1790'da, baryum hazırlığı yapan doktor Adair Crawford ve meslektaşı William Cruickshank, Strontian cevherlerinin diğer "ağır sparlar" kaynaklarından farklı özellikler sergilediğini fark etti. Bu, Adair'in 355. sayfada ... "viski mineralinin şimdiye kadar yeterince incelenmemiş yeni bir dünya türü olduğu sonucuna varmasına izin verdi." Doktor ve mineral koleksiyoncusu Friedrich Gabriel Sulzer, Johann Friedrich Blumenbach ile birlikte Strontian mineralini analiz etti ve stronsite adını verdi. Ayrıca, kalıtsaldan farklı olduğu ve yeni bir dünya (neue Grunderde) içerdiği sonucuna vardı. 1793'te Glasgow Üniversitesi'nden bir kimya profesörü olan Thomas Charles Hope, minerali inceledi ve strontitlerin ismini önerdi. Element sonunda 1808'de Sir Humphry Davy tarafından stronsiyum klorür ve cıva oksit içeren bir karışımın elektrolizi ile izole edildi ve 30 Haziran 1808'de Kraliyet Derneği'ne verdiği bir konferansta duyuruldu. Diğer alkali toprakların isimlendirilmesine uygun olarak, adını stronsiyum olarak değiştirdi.

Stronsiyumun ilk büyük ölçekli uygulaması şeker pancarından şeker üretilmesiydi. Stronsiyum hidroksit kullanan bir kristalizasyon işlemi 1849'da Augustin-Pierre Dubrunfaut tarafından patentlenmiş olmasına rağmen, büyük ölçekli tanıtım 1870'lerin başlarında sürecin iyileştirilmesi ile geldi. Alman şeker endüstrisi süreci 20. yüzyıla kadar iyi kullandı. I. Dünya Savaşı'ndan önce pancar şekeri endüstrisi, bu işlem için yılda 100.000 ila 150.000 ton stronsiyum hidroksit kullandı. Stronsiyum hidroksit, işlem sırasında geri dönüştürüldü, ancak üretim sırasında kayıpların yerine konma talebi, Münsterland'da stronsit madenciliğini başlatan önemli bir talep yaratacak kadar yüksekti. Gloucestershire'daki celestine yataklarının madenciliği başladığında Almanya'daki stronsit madenciliği sona erdi. Bu madenler dünya stronsiyum arzının çoğunu 1884'ten 1941'e kadar tedarik etti. Granada havzasındaki celestine yatakları bir süredir bilinmesine rağmen, büyük ölçekli madencilik 1950'lerden önce başlamadı.

Atmosferik nükleer silah testi sırasında, stronsiyum-90'ın nispeten yüksek verime sahip nükleer fisyon ürünlerinden biri olduğu gözlendi. Kalsiyuma benzerlik ve stronsiyum-90'ın kemiklerde zenginleşme olasılığı stronsiyum metabolizması üzerine araştırmaları önemli bir konu haline getirmiştir.

Oluşum

Stronsiyum, doğada yaygın olarak bulunur, Dünyadaki en bol 15. elementtir (daha ağır kongener baryumu 14'tür), Dünya kabuğunda milyonda yaklaşık 360 parça olduğu tahmin edilir ve esas olarak sülfat mineral celestine (SrSO₄) ve karbonat stronsit (SrCO₃). İkisinden celestine, madencilik için yeterli büyüklükte tortularda çok daha sık görülür. Stronsiyum en çok karbonat formunda kullanıldığından, stronsit, iki yaygın mineral için daha yararlı olacaktır, ancak gelişime uygun birkaç tortu keşfedilmiştir.

Yeraltı suyunda stronsiyum kimyasal olarak kalsiyum gibi davranır. Orta ila asidik pH'da Sr²⁺ baskın stronsiyum türüdür. Kalsiyum iyonlarının varlığında, stronsiyum, artmış bir pH'ta kalsit ve anhidrit gibi kalsiyum mineralleri ile ortak çökeltiler oluşturur. Orta ila asidik pH arasında, çözünmüş stronsiyum katyon değişimi ile toprak partiküllerine bağlanır.

Okyanus suyunun ortalama stronsiyum içeriği 8 mg/l'dir. 82 ve 90 umol/l stronsiyum arasındaki bir konsantrasyonda, konsantrasyon normal olarak 9.6 ve 11.6 mmol/l arasında olan kalsiyum konsantrasyonundan oldukça düşüktür. Bununla birlikte, 13 μg/l baryumdan çok daha yüksektir.

Üretim

2015 yılı itibariyle selestin olarak üç büyük stronsiyum üreticisi Çin (150.000 t), İspanya (90.000 t) ve Meksika (70.000 t); Arjantin (10.000 ton) ve Fas (2.500 ton) daha küçük üreticilerdir. Stronsiyum yatakları Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygın olarak görülmekle birlikte, 1959'dan beri madencilik yapılmamıştır.

Maden selestinin büyük bir kısmı (SrSO₄) iki işlemle karbonata dönüştürülür. Ya selestin doğrudan sodyum karbonat çözeltisi ile yıkanır ya da selestin sülfür oluşturmak için kömürle kavrulur. İkinci aşama, çoğunlukla stronsiyum sülfit içeren koyu renkli bir malzeme üretir. Bu "kara kül" su içinde çözülür ve süzülür. Stronsiyum karbonat, karbondioksit eklenerek stronsiyum sülfit çözeltisinden çökeltilir. Sülfat karbotermik indirgeme ile sülfüre indirgenir:

SrSO₄ + 2 C → SrS + 2 CO₂

Yılda yaklaşık 300.000 ton bu şekilde işlenmektedir.

Metal ticari olarak alüminyum ile stronsiyum oksit azaltılarak üretilir. Stronsiyum karışımdan damıtılır. Stronsiyum metal, erimiş potasyum klorür içindeki bir stronsiyum klorür çözeltisinin elektrolizi ile küçük bir ölçekte de hazırlanabilir:

Sr²⁺ + 2
e−
→ Sr

2 Cl⁻ → Cl₂ + 2
e−

Uygulamalar

Katodik monitör ön paneli stronsiyum ve baryum oksit içeren camdan yapılmıştır. Bu uygulama dünyanın stronsiyum üretiminin çoğunu tüketmek için kullanılır.

Üretimin% 75'ini tüketen stronsiyumun birincil kullanımı, renkli televizyon katot ışın tüpleri için camdaydı ve burada X-ışını emisyonunu engelledi. Stronsiyum için yapılan bu uygulama azalmaktadır çünkü CRT'ler diğer görüntüleme yöntemleri ile değiştirilmektedir. Bu düşüş stronsiyumun madenciliği ve rafine edilmesi üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. CRT'nin tüm parçaları X-ışınlarını emmelidir. Boynun ve tüpün hunisinde, bu amaç için kurşun cam kullanılır, ancak bu tip cam, X-ışınlarının cam ile etkileşimi nedeniyle kahverengileşme etkisi gösterir. Bu nedenle, ön panel, röntgenleri emmek için stronsiyum ve baryumlu farklı bir cam karışımından yapılır. 2005 yılında bir geri dönüşüm çalışması için belirlenen cam karışımı için ortalama değerler %8.5 stronsiyum oksit ve %10 baryum oksittir.

Stronsiyum kalsiyuma çok benzediğinden, kemiğe dahil edilir. Dört kararlı izotopun hepsi, doğada bulunan kabaca aynı oranlarda bulunur. Bununla birlikte, izotopların gerçek dağılımı, bir coğrafi konumdan diğerine büyük ölçüde değişme eğilimindedir. Böylece, bir bireyin kemiğini analiz etmek, geldiği bölgeyi belirlemeye yardımcı olabilir. Bu yaklaşım, eski göç kalıplarını ve savaş alanı mezarlık alanlarındaki karışık insan kalıntılarının kökenini belirlemeye yardımcı olur.

⁸⁷Sr/⁸⁶Sr oranları, özellikle deniz ve akarsu ortamlarında, doğal sistemlerde tortuların muhtemel provenans alanlarını belirlemek için yaygın olarak kullanılır. Dasch (1969), Atlantik'in yüzey çökeltilerinin, bitişik kara kütlelerinden gelen ⁸⁷Sr/⁸⁶Sr jeolojik alanların yığın ortalamaları olarak kabul edilebilecek ⁸⁷Sr/⁸⁶Sr oranları gösterdiğini göstermiştir. Sr izotop provenans çalışmalarının başarıyla uygulandığı bir akarsu-deniz sistemine iyi bir örnek Nil-Akdeniz Nehri sistemidir. Mavi ve Beyaz Nil'in çoğunluğunu oluşturan kayaların farklı yaşları nedeniyle, Nil Nehri deltasına ve Doğu Akdeniz'e ulaşan tortuların değişen alanlarının tutulma alanları stronsiyum izotop çalışmaları ile ayırt edilebilir. Bu tür değişiklikler Geç Kuaterner'de iklimsel olarak kontrol edilir.

Daha yakın zamanlarda, New Mexico'daki Chaco Kanyonu'nda kereste ve mısır gibi antik arkeolojik malzemelerin kaynağını belirlemek için ⁸⁷Sr/⁸⁶Sr oranları da kullanılmıştır. Hayvan göçlerini izlemek için dişlerdeki ⁸⁷Sr/⁸⁶Sr oranları da kullanılabilir.

Stronsiyum alüminat, kimyasal ve biyolojik olarak inert olduğu için karanlık oyuncaklarda parıltıda sıklıkla kullanılır.

Stronsiyum karbonat ve diğer stronsiyum tuzları, koyu kırmızı bir renk vermek için havai fişeklere eklenir. Aynı etki alev testindeki stronsiyum katyonlarını tanımlar. Havai fişekler dünya üretiminin yaklaşık %5'ini tüketir. Stronsiyum karbonat, sert ferrit mıknatısların imalatında kullanılır.

Stronsiyum klorür bazen hassas dişler için diş macunlarında kullanılır. Popüler bir marka ağırlıkça %10 toplam stronsiyum klorür hekzahidrat içerir. Küçük miktarlardaki kurşun safsızlıklarını gidermek için çinkonun rafine edilmesinde küçük miktarlar kullanılır. Metalin kendisi, vakumla istenmeyen gazları bunlarla reaksiyona sokmak için uzaklaştırmak için sınırlı bir kullanıma sahiptir, ancak baryum da bu amaç için kullanılabilir.

Radyoaktif stronsiyum

⁸⁹Sr, metastatik kemik kanserine sekonder kemik ağrısı için kullanılan bir radyofarmasötik olan Metastron'daki aktif maddedir. Stronsiyum vücut tarafından kalsiyum gibi işlenir, tercihen artan osteogenez bölgelerinde kemiğe dahil edilir. Bu lokalizasyon, radyasyon maruziyetini kanserli lezyona odaklar.

⁹⁰Sr, radyoizotop termoelektrik jeneratörleri (RTG'ler) için bir güç kaynağı olarak kullanılmıştır. ⁹⁰Sr, gram başına yaklaşık 0.93 watt ısı üretir (stronsiyum florür olan RTG'lerde kullanılan ⁹⁰Sr formu için daha düşüktür). Bununla birlikte, ⁹⁰Sr kullanım ömrünün üçte birine ve başka bir RTG yakıtı olan ²³⁸Pu'dan daha düşük bir yoğunluğa sahiptir. ⁹⁰Sr'in ana avantajı, ²³⁸Pu'dan daha ucuz olması ve nükleer atıklarda bulunmasıdır. Sovyetler Birliği bu RTG'lerin yaklaşık 1000'ini kuzey kıyısında deniz fenerleri ve meteoroloji istasyonları için bir güç kaynağı olarak kullanmıştır.

Biyolojik rol

Nispeten büyük bir deniz radiolarian protozoa grubu olan akantharea, stronsiyum sülfattan oluşan karmaşık mineral iskeletleri üretir. Biyolojik sistemlerde, kalsiyum az miktarda stronsiyum ile ikame edilir. İnsan vücudunda, emilen stronsiyumun çoğu kemiklerde birikir. İnsan kemiklerindeki stronsiyumun kalsiyuma oranı kabaca kan serumu ile aynı aralıkta 1:1000 ile 1:2000 arasındadır.

İnsan vücudu üzerindeki etkisi

İnsan vücudu stronsyumu, daha hafif olan kongener kalsiyumuymuş gibi emer. Elementler kimyasal olarak çok benzer olduğu için stabil stronsiyum izotopları önemli bir sağlık tehdidi oluşturmaz. Ortalama bir insanın günde yaklaşık iki miligram stronsiyum alımı vardır. Yetişkinlerde, tüketilen stronsiyum sadece kemiklerin yüzeyine yapışma eğilimindedir, ancak çocuklarda stronsiyum, büyüyen kemiklerin mineralindeki kalsiyumun yerini alabilir ve böylece kemik büyüme sorunlarına yol açabilir.

Stronsiyumun insanlarda biyolojik yarılanma ömrünün çeşitli olarak 14 ila 600 gün, 1000 gün veya 18 yıl, 30 yıl ve üst sınırda 49 yıl olduğu bildirilmiştir. Geniş kapsamlı yayınlanmış biyolojik yarılanma ömrü rakamları stronsiyumun vücuttaki karmaşık metabolizması ile açıklanmaktadır. Bununla birlikte, tüm atılım yollarının ortalaması alınarak, toplam biyolojik yarılanma ömrünün yaklaşık 18 yıl olduğu tahmin edilmektedir. Stronsiyumun eliminasyon oranı, kemik metabolizmasındaki farklılıklar nedeniyle yaş ve cinsiyetten güçlü bir şekilde etkilenir.

İlaç stronsiyum ranelat kemik büyümesine yardımcı olur, kemik yoğunluğunu arttırır ve vertebral, periferik ve kalça kırığı insidansını azaltır. Bununla birlikte, stronsiyum ranelat ayrıca venöz tromboembolizm, pulmoner emboli ve miyokard enfarktüsü de dahil olmak üzere ciddi kardiyovasküler bozukluk riskini artırır. Bu nedenle kullanımı artık kısıtlanmıştır. Artan kemik yoğunluğu kısmen, yerini aldığı kalsiyum üzerindeki stronsiyum yoğunluğunun artmasından kaynaklandığı için faydalı etkileri de sorgulanabilir. Stronsiyum ayrıca vücutta biyolojik olarak birikir. Stronsiyum ranelat üzerindeki kısıtlamalara rağmen, bazı takviyelerde stronsiyum hala bulunmaktadır. Ağız yoluyla alındığında stronsiyum klorür riskleri hakkında çok fazla bilimsel kanıt yoktur. Kişisel veya aile geçmişinde kan pıhtılaşma bozuklukları olanlara stronsiyumdan kaçınmaları önerilir.

Stronsiyumun topikal olarak cilde uygulandığında duyusal tahrişi önlediği gösterilmiştir. Topikal olarak uygulanan stronsiyumun epidermal geçirgenlik bariyerinin (cilt bariyeri) iyileşme hızını hızlandırdığı gösterilmiştir.